چاپ نشریه نماتد مولد زخم ریشهی چای و مدیریت مبارزه با آن توسط عضو هیات علمی پژوهشکده چای
چاپ نشریه نماتد مولد زخم ریشهی چای و مدیریت مبارزه با آن توسط عضو هیات علمی پژوهشکده چای
به گزارش روابط عمومی پژوهشکده چای، نشریه فنی نماتد مولد زخم ریشهی چای و مدیریت مبارزه با آن با نگارش دکتر علی سراجی (عضو هیات علمی پژوهشکده چای) منتشر گردید. این نشریه با شماره ۵۴۸۵۱ مورخه ۲۷/۱۰/۱۳۹۷ در مرکز فناوری اطلاعات و اطلاعرسانی کشاورزی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی ثبت گردید.
در این نشریه آمده است که نماتد مولد زخم ریشهی چای با اسم علمی Prtylenchus loosi مهمترین عامل خسارتزای باغهای چای کشور است. در حال حاضر، حدود دو سوم از باغهای چای شمال کشور؛ آلوده به این نماتد بیماریزا بوده و میزان خسارت آن از ۱۰ تا ۹۰ درصد کاهش عملکرد برگ سبز چای متغیر است. این نماتد انگل داخلی و مهاجر ریشه محسوب شده و علائم آلودگی آن بر روی ریشه، ایجاد زخمهای است که در ابتدا به رنگ قرمز روشن و با گذشت زمان به رنگ قرمز تیره تا سیاه در میآیند. در اندامهای هوایی، ریز شدن برگها، خشبی شدن آنها، زردی و ناشادابی کل درختچه و همچنین کوتولگی و کاهش فاصله میانگرهها دیده میشود. به دلیل ایجاد زخمهای گسترده بر روی ریشه، شدیداً حجم ریشه کاهش پیدا کرده و تبادل مواد غذایی با مشکل مواجه خواهد شد. در شرایط طبیعی، این نماتد در باغهای چای بین سه تا چهار نسل در سال دارد؛ که نسل اول در اردیبهشت ماه، نسل دوم در تیر ماه و نسل سوم در شهریور ماه دیده میشود. نسل چهارم نماتد ممکن است بسته به شرایط آب و هوایی دیده شود و یا ممکن است که نماتد نسل چهارم نداشته باشد. سنین مختلف لاروی (دوم تا چهارم) و نماتدهای بالغ عامل آلودهکننده درختچه چای بوده و به صورت تخم در خاک یا تونلهای ایجاد شده در کورتکس ریشه زمستانگذرانی میکنند؛ اگرچه به صورت لارو سن چهارم و نماتد بالغ هم قابلیت زمستانگذرانی را دارد. آستانه خسارت و زیان اقتصادی این نماتد در باغهای چای شمال کشور، بهترتیب میزان جمعیت ۸۰ و ۱۵۰ نماتد در یکصد گرم خاک در فصل زمستان میباشد. استفاده از ارقام متحمل و مقاوم، اصلاح میزان اسیدیته خاک، تقویت درختچه چای، استعمال بهینه کودهای شیمیایی و بهویژه کود پتاسیمی، استفاده از کودهای دامی، اجتناب از انجام هرسهای سنگین، اجتناب از برداشت بیرویه بهویژه در فصل پاییز، استراحت دادن به باغ چای، انجام دو تا سه بار شخم سطحی تابستانه، مبارزه با علفهای هرز به ویژه علفهرز میزبان نماتد (ارزنجنگلی)، استفاده از آهک در باغهای آلودهای که میزان اسیدیته زیر چهار است، استفاده از ضایعات هرس در فصل زمستان بهصورت بینردیفی، استفاده از ضایعات توتون و کنجاله زیتون به میزان هفت گرم بهازای هر کیلوگرم خاک در پایان فصل زمستان و نهایتاً در صورت نیاز و صلاحدید متخصصان استفاده از نماتدکشهای نماکور و راگبی به میزان هفت تا ۱۰ گرم به ازای هر درختچه آلوده؛ از مهمترین راهکارهای مدیریت مبارزه با این بیماری نماتدی است .
چاپ نشریه نماتد مولد زخم ریشهی چای و مدیریت مبارزه با آن توسط عضو هیات علمی پژوهشکده چای