کتاب سازه های دیاگرید تالیف تری مایر بویک توسط دکتر امیررضا کریمی آذری عضو هیات علمی گروه معماری ترجمه و توسط انتشارات دانشگاه گیلان منتشر شد.

دیاگریدها به عنوان یکی از خلاقانه ترین و تطبیق پذیرترین سیستم ها برای ساخت سازه های ساختمانی در هزاره ی معاصر اثبات شده اند. دیاگریدها  به عنوان یک سیستم سازه ای، به ظرفیت های آهن چه در طراحی و چه در ساخت و استقرار بستگی بسیار دارند. همچنین در مسیر موفقیت یک پروژه ی دیاگریدی، همکاری و هماهنگی میان معمار، مهندس و سازنده ی فولاد ضروری و مهم است.

متن پیش روی تحقیقاتی را گسترش می دهد که تحت عنوان “درک طراحی فولادی (راهنمای طراحی معماری) “ در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از آنجایی که ساخت اکثر بناهای دیاگریدی تا سال ۲۰۰۲ به اتمام رسیده و هم چنان هم در حال رشد هستند، این عنوان به نظر مقدمه ای مناسب برای بررسی های پیش رو پیرامون مسئله طراحی های لبه برش فولادی است. اکثر بناهایی که پیرامون تالیف این کتاب در چند سال اخیر بررسی شده، از لحاظ شکل و تطبیق پذیری منحصر به فرد هستند و نقاط مشترکی هم دارند. شناسایی این نقاط مشترک و بررسی طرح، پایه های تالیف این کتاب را ایجاد کرده است.