دکتر ایرج فاضل، با بیان اینکه بازنشستگی را افتخاری واقعی می داند، گفت: معتقدم با توجه به ظرفیت های موجود در کشور، وضعیت کشور باید بسیار مطلوب تر از حال باشد. ما می توانیم با بهره گیری از ظرفیت های موجود از پیشرفته ترین مملکت ها باشیم.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، دکتر فاضل عضو هئت علمی بازنشسته دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در مراسمی که امروز شنبه (هفدهم آذرماه) با حضور وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای تجلیل از چهار دهه تلاش وی در در حوزه سلامت و ارتقای دانش پزشکی در این دانشگاه برگزار شد، اظهار کرد: شخصیت های فراوانی در این مجلس حضور دارند که یک عمر مورد ستایش من بوده اند و اکنون از حضور یکایک آن ها تشکر می کنم.

وی ادامه داد: من الان تقریبا در آستانه ۸۰ سالگی هستم که در طول این سال ها نیمه اولش را طلبگی و نیمه دومش را طلبگی و کار کرده ام. زمانی که به پشت سرم نگاه می کنم، خیلی افتخار نمی کنم اما خجالت هم نمی کشم. اگر کمبودی هم وجود دارد به خاطر عدم توانایی ام بوده و نه اینکه نخواسته باشم کاری را انجام دهم.

حسرت یک دقیقه قدم زدن در کوچه های این مملکت را داشتم

دکتر فاضل تاکید کرد: این شعار نیست که من عاشق ایرانم، بلکه بسیاری از سال ها حسرت یک دقیقه قدم زدن در کوچه های این مملکت را داشتم.

وی تاکید کرد: زندگی کردن در این مملکت یک افتخار است. به شخصه از آنچه که امروز در کشور می گذرد چندان راضی نیستم اما به هرحال خیلی از کارها انجام شده است. البته ظرفیت ما بسیار بیشتر از این حرف ها است.

دکتر فاضل با بیان اینکه دوران دانشجویی وی بسیار مطلوب بوده است، گفت: پس از پایان دوره دانشجویی به خدمت سربازی رفتم و در یکی از محروم ترین نقاط ایران خدمت کردم.

وی با اشاره به اینکه طرح سپاه بهداشت بسیار طرح خوبی بوده است، یادآور شد: در قالب این طرح به خدمت در منطقه ای بسیار محروم در لرستان پرداختم. آن زمان مشکلات بهداشتی همچون سیاه سرفه و دیفتری در این مناطق بیداد می کرد.

رئیس سابق سازمان نظام پزشکی خاطرنشان کرد: پس از دوران خدمت برای تخصص به کشور آمریکا رفتم. پس از گرفتن تخصص برای وزیر بهداری آن زمان نامه نوشتم و طی دو هفته ضمن اشاره به امکانات محدود کشور پاسخ دادند که به کشور بازگردم .

اگر در آمریکا بمانم شش ماه بیشتر زنده نخواهم ماند

وی ادامه داد: قبل از انقلاب فکر می‌کردم برای همیشه از کشور رفته‌ام ولی بعد از انقلاب ادامه دادن در آمریکا ممکن نبود. به همسرم گفتم اگر در آمریکا بمانم شش ماه بیشتر زنده نخواهم ماند بنابراین به ایران آمدم و پس از من خانواده‌ام به کشور بازگشتند، البته در جریان این مهاجرت ها زحمت زیادی را به خانواده ام تحمیل کردم. پس از آن بسیاری از موضوعات از جمله پیوند عضو راه افتاد .

زمان جنگ بسیاری بحث پیوند را موضوعی لوکس می دانستند

دکتر فاضل یادآور شد: آن زمان وضعیت کشور با جنگ همراه بود و تحریم‌ها طوری اثر گذاشته بود که همه امکانات مورد نیاز برای دیالیز باید از خارج کشور تهیه می‌کردیم، برخی بیماران گروه گروه فوت می‌کردند و این در حالی بود که فکر پیوند در زمان جنگ برای برخی اقدام لوکس و نابجا بود.

وی ادامه داد: در بیمارستان مصطفی خمینی و آیت الله طالقانی کار پیوند آغاز شد و امروز بی‌نیاز از پیوند هستیم و تمام این اقدامات با کمک همکاران ما انجام گرفت . امروز خیلی سربلند نیستم ولی از گذشته خود نیز شرمنده نیستم و برای کشور آرزوی موفقیت دارم .

رئیس سابق سازمان نظام پزشکی یادآور شد: معتقدم با توجه به ظرفیت های موجود در کشور، وضعیت کشور باید بسیار مطلوب تر از حال باشد. ما می توانیم با بهره گیری از ظرفیت های موجود از پیشرفته ترین مملکت ها باشیم.

نگران مغزهایی هستم که از ایران می روند

وی در پایان تصریح کرد: من نگران جوانانی که کشور را ترک کرده و مغزهایی که از ایران می‌روند، هستم. باید این قضیه برعکس باشد و مثل گذشته که من جذب کشور شدم جوانان نیز بازگردند .

برای مشاهده گزارش کامل آیین گرامیداشت بیش از ۴ دهه تلاش ماندگار استاد ارجمند ایرج فاضل در حوزه سلامت و ارتقا دانش پزشکی اینجا کلیک کنید.

انتهای پیام/