توسط محقق واحد علوم و تحقیقات صورت گرفت:

به گزارش روابط عمومی دانشگاه آزاد اسلامی به نقل از واحد علوم و تحقیقات، فرناز قربانی دانشجوی مهندسی پزشکی گرایش بیومواد واحد علوم و تحقیقات در ارتباط با این پژوهش گفت: مکانیزم پیری پوست به­ طور دقیق مشخص نیست. در یک نگاه کلی ملکول‌های اپیدرم با ازدست دادن توانایی اتصال و نگهداری ملکول های آب سبب کاهش رطوبت و پیری پوست می­ شوند.

وی ادامه داد: یافتن راهی برای کاهش علائم پیری و حتی از بین بردن آتروفی چربی در انواع مختلفی از بیماری‌ها از موضوعات مورد توجه محققین بوده است. از میان روش‌های بسیاری که برای کاهش علائم پیری معرفی شده‌اند پرکننده‌های پوستی تزریق‌پذیر هیالورونیک اسید، اثر بخشی بالاتری از خود نشان داده است.

محقق واحد علوم و تحقیقات افزود: تاکنون تحقیقات بسیاری در زمینه هیدروژل های تزریق پذیر هیالورونیک اسیدی برای ترمیم پوست انجام گرفته و حتی برخی کاربرد تجاری پیدا کرده اند. اما چسبندگی سلولی ضعیف این ژل‌ها و دوام و پایداری کم آن‌ها، روند خودترمیمی بافت و بازیابی طولانی مدت زیبایی را با اخلال روبرو می‌کند.

قربانی گفت: در این تحقیق توانستیم با افزودن پلی ساکارید پلولان به ژل های هیالورونیک اسیدی به چسبندگی بهتر سلول ها کمک نماییم که نتیجه ارتقای چسبندگی فیبروبلاست ها ترشح بیشتر کلاژن و خودترمیمی بافت پوست است.

براساس این گزارش تهیه و مشخصه یابی هیدروژل های پوستی هیالورونیک اسید/پلولان/هیدروکسی آپاتیت تزریق پذیر در قالب رساله دکتری تخصصی مهندسی پزشکی گرایش بیومواد واحد علوم و تحقیقات به راهنمایی دکتر علی زمانیان و دکتر علی اصغر بهنام قادر و مشاوره دکتر مرتضی دلیری جوپاری انجام شده است.

گفتنی است نتایج این تحقیق تاکنون در سه ژورنال Materials Science and Engineering C ، pplied Polymer Sciences و E-polymers چاپ شده است.