به گزارش روابط عمومی دانشگاه شهید باهنر؛ جلسه سلسله مباحث معرفت، روز دوشنبه 7اسفندماه96، با حضور دکتر طاهر؛ رئیس دانشگاه، جمعی از استادان، کارکنان و دانشجویان در تالار وحدت دانشگاه، برگزار شد.

جلسه با تلاوت آیاتی چند از کلام الله مجید توسط محمدحسین روانستان؛ دانشجوی رشته علوم و مهندسی آب دانشگاه، آغاز شد.

سپس دکتر حسین خانی؛ سرپرست روابط عمومی دانشگاه،، ضمن خوشآمدگویی و قدردانی از حضور مسئولان، استادان، کارکنان و دانشجویان، از استاد ادب و عرفان حجت الاسلام والمسلمین حاج آقا سعادت‌فر برای سخنرانی دعوت کرد.

در ابتدا حجت الاسلام و المسلمین حاج آقا سعادتفر سخنان خود را با موضوع نور هستی آغاز کرد: اللَّهُ نُورُ السَّمَاواتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکَوهٍ فِیهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحُ فِى زُجَاجَهٍ الزُّجَاجَهُ کَأَنَّهَا کَوْکَبٌ دُرِّىٌّ یُوقَدُ مِن شَجَرَهٍ مُّبَرَکَهٍ زَیْتُونَهٍ لَّا شَرْقِیَّهٍ وَلَا غَرْبِیَّهٍ یَکَادُ زَیْتُهَا یُضِى ءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ نُّورٌ عَلَى‏ نُورٍ یَهْدِى اللَّهُ لِنُورِهِ مَن یَشَآءُ وَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَلَ لِلنَّاسِ وَاللَّهُ بِکُلِّ شَىْ‏ءٍ عَلِیمٌ، خداوند، نور آسمان‏ها وزمین است. نور او همچون چراغدانى است که در آن چراغى (پر فروغ) باشد. آن چراغ در میان شیشه‏اى و آن شیشه همچون ستاره‏اى تابان و درخشان می درخشد.

وی گفت: «أَللهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ»: این جمله را سه‌گونه می‌توان معنی کرد: خدا روشنگر هستی است. چرا که خداوند با پرتو لطف خود جهان را از نیستی به هستی آورده است و آن را پدیدار کرده است. هر یک از مخلوقات را در پرتو نور هدایت تکوینی و تشریعی و خرد خدادادی به راه و روش و کار و وظیفه خود آگاه و آشنا فرموده است.. خداوند نور هستی است. مگر نه این است که نور، خود ظاهر و ظاهر کننده اشیاء است؟ همه چیز در پرتو نور دیده می‌شود و نور رمز بقاء است؟ همه هستی نور است؟ به همین منوال خدا برای چشمهای بینا و دلهای آگاه، آشکار است، و او هستی را پدیدار کرده است و همه چیز هستی بر وجود پایدار او دلالت دارد. بدون وجود خدا دنیا لحظه‌ای برجای نمی‌ماند. همه انوار هستی از نور او مایه می‌گیرد و به نور پاک او منتهی می‌گردد. خدا هدایت کننده هستی است. او است که جهان را می‌گرداند. و انسان را با وحی و عقل و دانش رهنمود، و حیوان را با غریزه رهبری، و زمین و زمان را و همه ی جهان را به گونه‌ای به وظیفه خویش آشنا و در مسیر خود هدایت فرموده است، و سراسر جهان را نظم بخشیده.

استاد اخلاق افزود: قرآن در سوره طه آیه 50 خداوند متعال را به نور تشبیه کرده است.

« قالَ رَبُّنَا الَّذی أَعْطى‏ کُلَّ شَیْ‏ءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى‏» : پروردگار ما همان کسى است که به هر موجودى، آنچه را لازمه ی آفرینش او بوده داده؛ سپس هدایت کرده است.

خداوند خود را در قرآن نور آسمان و زمین معرفی کرده است. نور در زبان امروزه حقیقتی است که ظاهر کار را نشان می دهد. نور یعنی چیزی که هم خودش روشن است و هم سبب روشنی اشیای دیگر می شود. امام علی (ع) می فرمایند: تمام آثار و موجوداتی که روی زمین وجود دارد و می توان دید ظلمت و تاریکی است و و هیچ چیز دیده نمی شود و من تمام این آثار را با نور تو می بینم و قبل از هرچیز دیگر تو را می بینم در اینجا منظور خداوند متعال است. یا در جای دیگر از دعای عرفه امام علی (ع) می فرماید: برای دیدن دست، پا، چشم، گوش و تمام اجزای دیگر بدن و اجزای روی زمین در ابتدا باید خدا را دید و نور خدا را حس کرد تا بتوان چیزهای دیگر را دید.

در پایان حاج آقا سعادتفر اشاره داشت به این موضوع که: همانطور که چشم برای دیدن به نور احتیاج دارد، گوش هم با نور می‌شنود، به اینصورت که هرچیزی که با یاد خدا و نوری که از طرف خدا حس می‌کنیم، دلیل بر این است که توانستیم نور را حس کنیم و آن نور را پیدا کنیم.از این آیات شریفه به وضوح تمام استفاده می شود که خالقیّت و تدبیر و حفظ و هدایت و امثال این امور تنها و تنها برای خداوند قادر مطلق است و خداوند در این امور از داشتن یار و یاوری منزّه است .