در چند سال اخیر شبکههای اجتماعی توجه بسیاری را به خود جلب کردند. پیشرفتهای اخیر در این شبکهها و استفاده روز افزون از پلتفرمهای شبکههای اجتماعی منجر به رشد زیاد اطلاعات موجود در اینترنت شده است و این امر کار را برای تجزیه و تحلیل دادهها و همچنین پیدا کردن دوستان مختلف،کمی مشکل کرده است. سیستمهای دوستیابی یک مولفه مهم در شبکههای اجتماعی هستند که به طور موثر با پیشنهاد دوستان جدید باعث گسترش این شبکهها می شوند. در این تحقیق با بررسی روشهای دوستیابی موجود و استفاده از نقاط قوت و ضعف آنها و همچنین با کمک گرفتن از پروتکل مسیریابی حالت لینک بهینه شده، روشی نوآورانه برای پیشنهاد دوست ارائه شده است. در این روش با استفاده از دیتاست شبکه اجتماعی توییتر و همچنین شبیه ساز گفی برای پیشنهاد دوست به کاربر، ابتدا ساختار گراف و روابط کاربر مورد بررسی قرار گرفته و کاربران متصل به او تا ۲ پرش را مشخص می کند و سپس تمامی کاربرانی که دوست دوست آن فرد باشند را به او پیشنهاد می دهد. در نهایت با استفاده از پروتکل مسیریابی، نقاط ضعف روش دوست دوست را پوشش و پیشنهاد دوست به صورت بهینه ارائه می شود. با بررسی سایر روشهای دوست یابی موجود، حداقل میزان موفقیت این روش ۶۰.۴ % محاسبه شده است.

***

سرکار خانم فاطمه اقبال پور، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر گرایش نرم افزار موسسه آموزش عالی زند شیراز
جناب آقای دکتر دشتی، استاد راهنما
جناب آقای دکتر مویدی، استاد مشاور