امروزه برای موفقیت پروژه، مدیران پروژه باید بتوانند عدم قطعیت‌های پروژه را شناسایی و ارزیابی و آن‌ها را کنترل نمایند. روش مسیر بحرانی که در سال ۱۹۶۰ توسعه یافت،یکی از ابزارهای مهم و کاربردی در برنامه‌ریزی و کنترل پروژه‌ها است.اما ازآنجایی‌که روش مسیر بحرانی از روش‌های قطعی است در اینجا مدلی برای در نظر گرفتن عدم قطعیت ارائه می‌گردد.
در این پژوهش یک مدل کمی ساده برای تجزیه‌وتحلیل مسیر بحرانی در یک شبکه پروژه بازمان فعالیت فازی ارائه می‌گردد.در ادامه با استفاده از شاخص یاگر که در فصل سوم شرح داده خواهد شد، مدل اولیه تبدیل به مدل خطی می‌گردد.با استفاده از فرمول، معیار زمان به‌صورت درجه بحرانی بودن محاسبه می‌گردد.هزینه هر فعالیت نیز به‌صورت فازی ارائه می‌گردد. و درنهایت دو معیار درجه بحرانی بودن و هزینه‌بر اساس روش رتبه‌بندی ویکور فازی بر اساس ریسک فعالیت‌ها اولویت‌بندی می‌گردد.
در فصل اول کلیات تحقیق،شامل بیان مسئله ،اهمیت و ضرورت پژوهش ،اهداف پژوهش،سوالات پژوهش،کاربران پژوهش، قلمرو تحقیق ،تعاریف و اصطلاحات مفاهیم بیان می‌گردد.در فصل دوم مروری بر ادبیات موضوع و پیشینه داخلی و خارجی موضوع موردنظر خواهیم داشت. در فصل سوم، روش تحقیق ،جامعه آماری، روش تجزیه‌وتحلیل اطلاعات،روش و تکنیک‌های مورداستفاده شامل روش ویکور فازی ،ارائه مدل کمی مسیر بحرانی ، شاخص‌ها و متغیرهای تصمیم و مراحل اصلی روش کار ارائه می‌گردد.در فصل چهارم یافته‌های تحقیق تجزیه‌وتحلیل می‌گردد.در این فصل مدل کمی مسیر بحرانی حل می‌گردد و فعالیت‌ها با روش ویکور فازی رتبه‌بندی می‌گردد. فصل پنجم شامل نتیجه‌گیری،نتایج حاصل از مدل ریاضی، نوآوری نسبی پژوهش،محدودیت‌های تحقیق ،پیشنهادات می‌باشد.
کلیدواژه‌های این پژوهش مسیر بحرانی، محیط فازی، پروژه، فعالیت، مدیریت ریسک می باشد.

***

سرکار خانم زهرا احمدی، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی صنایع گرایش مدیریت پروژه موسسه آموزش عالی زند شیراز
جناب آقای دکترکیومرث بحرینی، استاد راهنما