به گزارش وب دا؛ دکتر مسیح صدیق رحیم آبادی متخصص طب ایرانی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی فسا گفت: زالو از انواع کرم های حلقوی است که قطر حدود cm ۱ داشته و در دو انتها باریکتر می باشد و طولی بین ۳ تا ۲۵ سانتی متر دارد. بیش از ۶۰۰ گونه دارد که حدود ۱۵ گونه آن به عنوان زالوهای طبی شناخته شده و در درمان های پزشکی، مورد مصرف دارند.

دکترمسیح صدیق رحیم آبادی با بیان اینکه استفاده از زالو درمانی در برخی از افراد منع مصرف وجود دارد، گفت: وجود مشکلات انعقادی خون (هموفیلی، کمبود پلاکت و ... )، مصرف همزمان داروهای ضد انعقادی مثل آسپرین، وارفارین، و .... ،کم خونی شدید، حاملگی و شیردهی (در موارد ضروری می تواند با صلاحدید پزشک مصرف شود)، افراد با وضعیت مزاجی بد و نامناسب ( unstable ) منع مصرف زالو درمانی دارند.

این متخصص طب ایرانی افزود: بیماری های مزمن و بدخیم با ریسک بالا، استرس و ترس بسیار شدید هنگام برخورد با زالو، دوره قاعدگی خانم ها، آلرژی شدید و یا سابقه آنافیلاکسی، خصوصاً کسانی که آلرژی قبلی به مواد فعال زالو داشته اند و افرادی که اخیرا جراحی‌هایی داشته اند از دیگر موارد منع مصرف زالو درمانی می باشد.

وی با بیان اینکه اولین شواهد استفاده از زالو به حدود ۳۵۰۰ سال قبل برمی‌گردد و ابن سینا در کتاب قانونش به انواع زالو و زالوهای سمی اشاره کرده است، اظهار داشت: هرچند از این روش درمانی قدیمی در بسیاری از اسناد باستانی از قبیل نوشته های مصریان، سانسکریت و یونان باستان نام برده شده، ولی در ۲۴ ژوئن سال ۲۰۰۴ ، سازمان غذا و داروی آمریکا ( F.D.A ) استفاده از زالو درمانی در اهداف پزشکی را قانونی اعلام نمود.

عضوهیات علمی دانشگاه علوم پزشکی فسا گفت: خواص درمانی این روش بیشتر در اثر مواد ترشح شده از غدد بزاقی این موجود حاصل می شوند و حداقل ۳۰ ماده شیمیایی در بزاق آن وجود دارد که ۸ مورد آنها به طور کامل شناسایی شده اند و مهمترین آنها، ماده ضد انعقاد به نام هیرودین است که موجب بازشدن گرفتگی رگ‌ها و افزایش خون‌رسانی به مغز و بدن می‌شود .