اخلاص در عمل، انسان را نجات می‌دهد؛ زیرا اخلاص اکسیر اعظم است، حتی دشمن قسم خورده انسان، یعنی شیطان برای اخلاص ورزان حساب ویژه باز کرده و آنان را از جرگه گمراهان و فریب خوردگان بیرون برده است: «قال فبعزّتکَ لاغوِینّهم أجمعین إلّا عبادک منهم المخلَصین«﴿1﴾؛ به عزّت و جلال تو سوگند که همه خلق را گمراه خواهم کرد، مگر خاصان از بندگانت که دل از غیر بریدند و برای تو خالص شدند. شیطان غیر مخلَصین را می‌تواند در حزب و دسته خود قرار دهد: «استحوذ علیهم الشّیطان فأنسهم ذِکرَ اللّه أولئک حزب الشیطان ألا إنّ حزب الشیطان هم الخاسرون«﴿2﴾؛ شیطان بر دل آنان سخت احاطه کرده که فکر و ذکر خدا را به کلّی از دلشان برده است. آنان حزب شیطانند. ای مردم آگاه باشید که حزب شیطان به حقیقت زیانکاران جهانند.

****همه مؤمنان زنده‏اند ولی در بین راهیان إلی الله، شهدا سهم خاصی از زندگی دارند، دیگران از حیاتی که مخصوص شهید است طرفی نمی‏بندند: ﴿لاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله أمواتاً بل أحیاء عند ربهم یرزقون﴾(3) آنان تا آنجا که باید به سوی محور حیات بروند رفته و از حیات خاصه برخوردار شده‏اند، چنین نیست که هرکس مؤمن شد به حیات عالی راه پیدا کند، مؤمن نسبت به غیر مؤمن زنده است نه اینکه نسبت به برتر از خود زنده باشد.

پا نوشت:

1 ـ سورهٔ ص، آیات 82 ـ 83

2 ـ سورهٔ مجادله، آیهٔ 19

3. سوره آل عمران، آیه 169.

حضرت آیت الله جوادی آملی

ماخذ:
پایگاه اینترنتی موسسه اسرا