دبیر ستاد توسعه فناوری‌های مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی گفت: به‌طور کلی موضوعات مربوط به محیط‌زیست، معادن، سلامت، امنیت و دفاع، انرژی و حمل و نقل اهم مسائلی هستند که اگر مواد پیشرفته راه‌حلی برای آن دارد باید در اولویت قرار بگیرند.
به گزارش مرکز ارتباطات و اطلاع‌رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، محمود مهرداد شکریه دبیر ستاد توسعه فناوری های مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی با بیان اینکه سهم دانش و فناوری در تولید مواد پیشرفته قابل ملاحظه است اظهار کرد: بدین معنا که دانش و فناوری در تولید این مواد منجر به ارزش افزوده می شود. آن دانشی که یک ماده خام نسبتاً ارزان‌قیمت را به یک ماده با قابلیت‌های ارتقاءیافته و ارزشمند تبدیل می‌کند در اینجا اهمیت بیشتری دارد. البته این به معنای نفی اهمیت منابع و مواهب طبیعی که در کشور ما وجود دارد نیست.
وی ادامه داد: قطعاً اگر در کنار دانش و فناوری از مواد اولیه و منابع باکیفیت مبتنی بر مزیت نسبی کشور استفاده کنیم این می‌تواند منجر به افزایش رقابت‌پذیری شود اما نقش دانش و فناوری در این میان غیرقابل انکار است. به عنوان مثال ژاپن اصلاً زمینی ندارد که بخواهد از مزیت آن برخوردار شود ولی وقتی دانش و فناوری را در اختیار داشته باشد  قطب بلامنازع تولید مواد مغناطیسی در دنیا می‌شود. آن چه در سیاست‌گذاری‌ها برای حوزه مواد پیشرفته باید به آن توجه کنیم این است که چگونه سرمایه‌های طبیعی‌مان را با سرمایه‌های انسانی‌مان تلفیق و از آن ثروت خلق کنیم.
شکریه درباره اقدامات ستاد و اولویت ها بیان کرد: اولویت‌گذاری کار سخت و نیازمند دانش و تجربه بالایی است. در اولویت‌گذاری باید جنبه‌های مختلفی را درنظر گرفت. بازار (اعم از داخلی یا خارجی) یک جنبه است. اگر ما مواد پیشرفته تولید کنیم بعد نتوانیم آن را به قیمت مناسبی بفروشیم یعنی درست اولویت‌گذاری نکرده‌ایم؛ یعنی منطبق بر نیازهای ملی برای فروش داخلی یا نیازهای بین‌المللی برای صادرات نبوده است.
دبیر ستاد توسعه فناوری های مواد و ساخت پیشرفته معاونت علمی همچنین گفت: مزیت‌های نسبی و توانمندی یک جنبه دیگر است. به عنوان مثال یک واحد تولید مواد پیشرفته بسازیم که نیازمند واردات مواد اولیه‌ای با کاربرد دوگانه است و با این اوضاع سیاسی تامین آن مشکل است خوب این منطق اقتصادی ندارد. شاید رد مواردی منطق راهبردی داشته باشد که آن هم داستانش فرق می‌کند.
به گفته وی، مدل اجرایی هم بسیار مهم است. باز مثال دیگر بیان می کنم موردی وجود دارد که هم بر اساس مزیت نسبی کشور و هم بر اساس تقاضاهای رو به رشد بین‌المللی یک فرصت خوب برای توسعه مواد پیشرفته است که متاسفانه مدل اجرایی‌اش مشکل دارد. یعنی چون تاکنون در صادرات این محصول در سطح بین‌المللی مطرح نبوده‌ایم الان نمی‌توانیم صادر کنیم. خوب این موضوع مدل اجرایی‌اش مشکل دارد. باید از همان ابتدا با مشارکت بین‌المللی برای تضمین بازار ورود می‌کردیم. این است که می‌گویم اولویت‌گذاری کار دشواری است و علاوه بر دانش، نیازمند بینش است.
شکریه با بیان اینکه نگاه ستاد به اولویت‌گذاری توجه به بازار داخلی است گفت: فناوری باید برای پاسخ‌گویی به نیازها توسعه یابد نه از سر اشتیاق و ذوق‌زدگی به خود فناوری. بر همین اساس ستاد طی نشست‌های متعددی که با کارشناسان و خبرگان داشت سرفصل‌های نیازهای ملّی یا همان کلان‌روندهای ملی را مبنای کار گذاشت و معتقدیم توسعه فناوری و تولید مواد پیشرفته باید در راستای حل این مسائل هدایت شوند. به‌طور کلی مسائل مربوط به محیط‌زیست، معادن، سلامت، امنیت و دفاع، انرژی و حمل و نقل اهم مسائلی هستند که اگر مواد پیشرفته راه‌حلی برای آن دارد باید در اولویت قرار بگیرند.
وی همچنین عنوان کرد: در حوزه‌های صادراتی نیز باید کار گسترده‌تری صورت بگیرد تا مشخص شود چه سهمی از بازار بین‌المللی با چه مدلی برای ما قابل اکتساب است. قطعاً اگر منطقی و حساب شده جلو برویم، از مشاوره‌های بین‌المللی استفاده کنیم و مدل درستی انتخاب کنیم می‌توانیم با بهره‌گیری از مزیت‌های طبیعی و مهم‌تر از آن دانش و مغزافزار ایرانی که در قالب دانش‌آموختگان خوش‌فکر و با استعداد جوان نمود یافته است سهم مناسبی از بازارهای جهانی را به خود اختصاص دهیم.
انتهای پیام/۲۵