میثم طباطبایی
درحال حاضر ظرفیت تولید سوخت زیستی در کشور وجود دارد؛ اما عزم ملی در به کارگیری آن وجود ندارد. کشورهای پیشرفته دنیا همه از سوختهای زیستی استفاده می کنند و برنامه ریزی کرده اند که تا پنج سال آینده، هواپیمایی که سوخت زیستی استفاده نکند حق عبور از آسمان اروپا نداشته و باید جریمه پرداخت کند.
در کشور ما نیز ظرفیت تولید سوخت زیستی در قشم، اصفهان و کرمانشاه وجود دارد. ما می توانیم ۱۰ درصد بیو اتانول به بنزین اضافه کنیم و ماده سمی MTBE را از بنزین حذف کنیم. این موضوع در مورد گازوئیل و بر روی اتوبوسهای شرکت واحد تست شده است. بیودیزل مصرفی مورد آزمایش دراتوبوسهای شرکت واحد تهران، از روغنهای مصرفی سوخته در رستورانها تهیه می شود، متاسفانه برخی از این روغنهای سوخته در حال حاضر در مرغداری ها مورد استفاده قرار می گیرد، این در حالی است که مصرف روغن سوخته در خوراک طیور مشکلاتی را ایجاد می کند.
به کارگیری روغن سوخته در تولید بیودیزل به این صورت است که ماده لزج کننده گازوئیل گرفته می شود و روغن سوخته رستورانها با استفاده از فناوری که در اختیار داریم، جایگزین ماده لزج کننده می شود و در نتیجه میزان آلاینده های ناشی از گازوئیل اتوبوسها کاهش می یابد.
در کشور فعالیتهای زیست فناوری و استفاده از این فناوری درحدی است که می توان سوخت زیستی را
فراهم کرد اما عزم به کارگیری آن وجود ندارد. متاسفانه این فکر در کشور وجود دارد که برای تولید بیواتانول باید از ضایعات غذایی از قبیل ضایعات ذرت استفاده شود و ایران ضایعات غذایی ندارد، این در حالی است که شرکتهای تولیدکننده بیواتانول حتی بررسی کرده اند که اگر ضایعات غذایی را حتی از کشورهای دیگر بخریم تولید بیواتانول برای ما مقرون به صرفه خواهد بود.
در واقع استفاده از سوختهای زیستی درشهرهای کشور مستلزم الزام در استفاده از آن و پذیرش آن از سوی
مصرف کننده است. برای رفع آلودگی هوا ستاد زیست فناوری اعلام آمادگی کرده است که در کیش از بیواتانول در خودروها با هزینه ستاد استفاده کند تا مشخص شود که این نوع سوخت نه تنها به موتور آسیب نمی رساند بلکه شتاب خودرو را نیز افزایش می دهد.
رییس کمیته سوخت های زیستی ستاد توسعه زیست فناوری معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری
پایان پیام/۲۳