تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی، شاخصی برای رشد و توسعه جوامع
دکتر مظاهر نیکخواه
رییس دانشگاه آزاد اسلامی استان چهارمحال و بختیاری
بدون تردید تعداد مراکز آموزش عالی در هر جامعه ای می تواند یکی از شاخص های توسعه یافتگی یا عدم توسعه آن جامعه باشد.
هر کشور در حال توسعه، سعی دارد با برنامه ریزی اصولی و منطقی مراکز آموزش عالی مورد نیاز جامعه را گسترش دهد و در اصل با توجه به توانمندی های افراد و نیازهای تخصصی چرخه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جامعه، افراد متخصص در مقاطع مختلف علمی تربیت کند.
در کشور پهناور و در حال رشد ایران، نیاز به مراکز آموزش عالی سیر صعودی داشته است. این نیاز قبل از تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی بسیار شدیدتر و محسوس تر بود به طوری که تعداد داوطلبان ورود به دانشگاه ها وبه اصطلاح پشت کنکوری ها افزایش بسیار زیادی داشت و در حقیقت تمامی تلاش و انرژی هر دانش آموزی صرف ورود به دانشگاه و عدم موفقیت نیز شکست بسیار سنگینی محسوب می شد. تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی، دقیقا در راستای اهداف توسعه ی جامعه اسلامی و رفع نیاز مشتاقان آموزش عالی بود.
بانگاهی گذرا به کشورهای توسعه یافته، مشاهده می شود توسعه در این جوامع از حرکت نهادهای آموزشی در مسیر توسعه ملی نشات می گیرد. در واقع جامعه نیازمند نیروهای متخصص و کارآمدی است که علاوه بر توانایی علمی و پژوهشی، توانایی برقراری ارتباطی خلاق با فرهنگ جامعه خویش را داشته باشند.
اگر نهاد آموزش عالی منطبق باساختارهای اجتماعی و فرهنگی جامعه نباشد نه تنها نمی تواند اعتماد مردم را به خود جلب کند بلکه جامعه از خدمات دانش آموختگان نیز نمی تواند بهره مند شود. تجدید ساختار و توسعه موفقیت آمیز کشورها را می توان به کمیت و کیفیت نیروی انسانی علمی و تکنولوژیک و همچنین محیط تحقیق و توسعه نسبت داد که مستقیما به موسسات آموزش عالی ربط پیدا می کند.
دستیابی به توسعه درون زا و تداوم آن در گرو عوامل فوق است. موسسات آموزش عالی از جمله دانشگاه آزاد اسلامی، در پرورش نیروی انسانی علمی و تکنولوژیک نقش مهم و منحصر به فردی را ایفا می کنند. زیرا اغلب آن ها تنها منبع تامین کننده پرسنل علمی و تکنولوژیک در سطح عالی هستند و علاوه بر این ظرفیت پژوهشی دیگر موسسات تخصصی و تحقیقاتی را نیز افزایش می دهند.
چشم انداز دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد در بعد آموزشی، آمایش رشته ها باتوجه به نیاز استان ها و تربیت نیروی فنی و حرفه ای جهت ورود به بازار کار، توسعه رشته های تحصیلی به ویژه در مقاطع تحصیلات تکمیلی شامل کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی خصوصا در رشته های پزشکی و اصلاح نسبت استاد به دانشجو، که تحولات ذکر شده به طور طبیعی به لحاظ کیفی نیز می تواند سطح علمی واحد را ارتقا دهد. البته به موازات اقدامات فوق ایجاد فضای آموزشی و فرهنگی متناسب با افزایش دانشجویان در دستور کار است.
در حوزه پژوهشی توسعه آزمایشگاه ها، کارگاه ها و مراکز تحقیقاتی و ترغیب اعضای هیات علمی به توسعه فعالیت های پژوهشی، به گونه ای است که موجب افزایش مقالات ISI و علمی - پژوهشی و نیز افزایش کمی و کیفی طرح های پژوهشی درون دانشگاهی و توسعه ارتباط دانشگاه با صنعت می شود.
به علاوه توسعه ارتباط با دانشگاه های داخل و خارج از کشور نیز از دیگر برنامه های حوزه پژوهشی است که موجب ارتقای کیفی فعالیت های پژوهشی خواهد شد. در مجموع می توان گفت با اصلاح هرم هیات علمی، اصلاح نسبت استاد به دانشجو و توسعه فعالیت های پژوهشی امتیاز واحد افزایش چشمگیری خواهد یافت.
بدون تردید تعداد مراکز آموزش عالی در هر جامعه ای می تواند یکی از شاخص های توسعه یافتگی یا عدم توسعه آن جامعه باشد.
هر کشور در حال توسعه، سعی دارد با برنامه ریزی اصولی و منطقی مراکز آموزش عالی مورد نیاز جامعه را گسترش دهد و در اصل با توجه به توانمندی های افراد و نیازهای تخصصی چرخه اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جامعه، افراد متخصص در مقاطع مختلف علمی تربیت کند.
در کشور پهناور و در حال رشد ایران، نیاز به مراکز آموزش عالی سیر صعودی داشته است. این نیاز قبل از تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی بسیار شدیدتر و محسوس تر بود به طوری که تعداد داوطلبان ورود به دانشگاه ها وبه اصطلاح پشت کنکوری ها افزایش بسیار زیادی داشت و در حقیقت تمامی تلاش و انرژی هر دانش آموزی صرف ورود به دانشگاه و عدم موفقیت نیز شکست بسیار سنگینی محسوب می شد. تاسیس دانشگاه آزاد اسلامی، دقیقا در راستای اهداف توسعه ی جامعه اسلامی و رفع نیاز مشتاقان آموزش عالی بود.
بانگاهی گذرا به کشورهای توسعه یافته، مشاهده می شود توسعه در این جوامع از حرکت نهادهای آموزشی در مسیر توسعه ملی نشات می گیرد. در واقع جامعه نیازمند نیروهای متخصص و کارآمدی است که علاوه بر توانایی علمی و پژوهشی، توانایی برقراری ارتباطی خلاق با فرهنگ جامعه خویش را داشته باشند.
اگر نهاد آموزش عالی منطبق باساختارهای اجتماعی و فرهنگی جامعه نباشد نه تنها نمی تواند اعتماد مردم را به خود جلب کند بلکه جامعه از خدمات دانش آموختگان نیز نمی تواند بهره مند شود. تجدید ساختار و توسعه موفقیت آمیز کشورها را می توان به کمیت و کیفیت نیروی انسانی علمی و تکنولوژیک و همچنین محیط تحقیق و توسعه نسبت داد که مستقیما به موسسات آموزش عالی ربط پیدا می کند.
دستیابی به توسعه درون زا و تداوم آن در گرو عوامل فوق است. موسسات آموزش عالی از جمله دانشگاه آزاد اسلامی، در پرورش نیروی انسانی علمی و تکنولوژیک نقش مهم و منحصر به فردی را ایفا می کنند. زیرا اغلب آن ها تنها منبع تامین کننده پرسنل علمی و تکنولوژیک در سطح عالی هستند و علاوه بر این ظرفیت پژوهشی دیگر موسسات تخصصی و تحقیقاتی را نیز افزایش می دهند.
چشم انداز دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد در بعد آموزشی، آمایش رشته ها باتوجه به نیاز استان ها و تربیت نیروی فنی و حرفه ای جهت ورود به بازار کار، توسعه رشته های تحصیلی به ویژه در مقاطع تحصیلات تکمیلی شامل کارشناسی ارشد و دکتری تخصصی خصوصا در رشته های پزشکی و اصلاح نسبت استاد به دانشجو، که تحولات ذکر شده به طور طبیعی به لحاظ کیفی نیز می تواند سطح علمی واحد را ارتقا دهد. البته به موازات اقدامات فوق ایجاد فضای آموزشی و فرهنگی متناسب با افزایش دانشجویان در دستور کار است.
در حوزه پژوهشی توسعه آزمایشگاه ها، کارگاه ها و مراکز تحقیقاتی و ترغیب اعضای هیات علمی به توسعه فعالیت های پژوهشی، به گونه ای است که موجب افزایش مقالات ISI و علمی - پژوهشی و نیز افزایش کمی و کیفی طرح های پژوهشی درون دانشگاهی و توسعه ارتباط دانشگاه با صنعت می شود.
به علاوه توسعه ارتباط با دانشگاه های داخل و خارج از کشور نیز از دیگر برنامه های حوزه پژوهشی است که موجب ارتقای کیفی فعالیت های پژوهشی خواهد شد. در مجموع می توان گفت با اصلاح هرم هیات علمی، اصلاح نسبت استاد به دانشجو و توسعه فعالیت های پژوهشی امتیاز واحد افزایش چشمگیری خواهد یافت.