.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، زینب افضلی، سرپرست برنامه بررسی و شناسایی شهر سیرجان در دوران اسلامی و راه های ارتباطی آن امروز«شنبه» با اعلام این خبر گفت: از اهداف این طرح، چرایی تغییر و تحولات مکانی  شهر سیرجان در طول دوران اسلامی و رابطه آن با مسیرهای اصلی ارتباطی است.
او افزود: با توجه به ابهامات موجود درباره استقرار دوره صفوی شهر سیرجان و کمبود اطلاعات باستان شناسی در این مورد، طرح پژوهشی حاضر به مرحله اجرا درآمد و تاکنون بخش های عمده ای از محدوده مورد بررسی و پیمایش فشرده باستان شناسان قرار گرفته و محوطه ها، بناها و آثار مختلفی شناسایی و مستند سازی شده اند.
به گفته این باستان شناس، موقعیت استراتژیک شهر سیرجان و نزدیکی آن به راه های تجاری و همچنین داشتن بستر اقلیمی مناسب باعث شکل گیری و شکوفایی این شهر در دوره های مختلف اسلامی  شده است، به طوری که در چهار قرن اول هجری مرکز ایالت کرمان و اوج شکوفایی آن بوده است.
ورود آسیب های شدیدبه محوطه های استقراری سیرجان

افضلی با اشاره به این نکته که سیرجان در طول تاریخ، فراز و نشیبهای فراوانی را به خود دیده که باعث جابه جایی های متعدد از لحاظ مکانی شده است، گفت: متاسفانه طی سال های اخیر در نتیجه گسترش  و تغییر کاربری زمین های کشاورزی، خاکبرداری محوطه ها و همچنین حفاری های غیر مجاز، بخش های مختلف محوطه های استقراری شهر سیرجان به شدت در معرض آسیب و حتی نابودی قرار گرفته اند.
مجوزانجام این پژوهش توسط ریاست پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری صادر شده است.