به گزارش دریافتی از گروه زبان و ادبیات فارسی در این نشست دکتر گلپر نصری و دکتر نفیسه رئیسی (از اعضای هیات علمی دانشگاه یزد و شاگردان استاد مظاهری) درباره مقام علمی و اخلاقی این استاد تازه گذشته به ایراد سخنرانی پرداختند.
دکتر نصری با قرائت بخشی از سوگیاد خود، استاد مظاهری را این گونه توصیف کرد: «ناب بود و نغز، نویافته‌های نانوشته‌ای که به درس برایمان میگفتی، دستی اگر برای نوشتن رنجه میکردی، به عطش جستن نام نبود که اشتیاق تو همه دانستن بود و دانش افزودن».
دکتر رئیسی نیز با ذکر خاطر‌ه هایی از دکتر مظاهری به بردباری و دقت علمی این استاد فرزانه اشاره کرد و پیگیریهای مداوم احوال دانشجویان و بی توجهی به ظواهر و در عین حال آراستگی همیشگی را از ویژگیهای ممتاز دکتر مظاهری دانست.

در ادامه ابراهیم اسماعیلی اراضی و پانته‌آ صفائی (از شاعران مطرح کشور) سوگ‌سروده‌های خود را در رثای استاد از طریق ویدئو کنفرانس قرائت کردند که بخشی از اشعار آنها بدین شرح است:
ابراهیم اسماعیلی اراضی:
«خبر رسید، خبر پتک شد، خبر سم شد / خبر رسید و خبرها تمام مبهم شد / بداهه میخواندم، اصفهان درآمد کرد / بداهه میگفتم واژه هام نم نم شد /خبر رسید که جمشید ملک دانایی، سروشیار ادب با سروش محرم شد / خیال میکردم عید تازه در راه است / خیال میکردم ناگهان محرم شد»

پانته آ صفائی:
بگویم روح اقیانوس در این شهر خشکیده است؟!/ و یا دست اجل یک باغ بی‌پاییز را چیده است؟!/ چه باید گفت؟ هر چیزی بگویم کمتر از "درد" است!/ چه باید گفت با شهری که داغی اینچنین دیده است؟/ به این شهرِ دلش از شیشه و کاشی چه باید گفت؟/ که از غم، چل‌ستون پیکرش یکباره لرزیده است/ پس از این، دستمالِ ابر از دستش نمی‌افتد/ چه باران سیاهی روی دانشگاه باریده است!
پخش تصنیف سروده ابراهیم اسماعیلی در خصوص این استاد زنده یاد، برای نخستین بار از دیگر برنامه‌های‌ این نشست بود.