مناظره متولیان و فعالان محیط زیست در رویداد شهر سبز
مناظره داغ علمی متولیان و فعالان محیطزیست، ازسوی مدیریت اجتماعی دانشگاه شیراز، روز سهشنبه، ۹اسفندماه در تالار دکتر مصطفوی برگزار شد.
«شهر سبز و آیینهای درختکاری» عنوان مناظرهای بود که با حضور جمعی از مسوولان استان، دانشگاهیان، سازمانهای مردم نهاد و حامیان محیطزیست در دانشگاه شیراز ترتیب یافت. مناظرهای که در آن مسئولان منابع طبیعی، درختکاری را مهمترین رویکرد برای احیای فضای سبز شهر قلمداد کردند، اما فعالان محیطزیست معتقد بودند که آیین درختبانی باید جایگزین درختکاری شود.
دکتر عزتالله رئیسی اردکانی، پدر آب ایران در این مناظره داغ علمی که با محوریت محیطزیست برگزار شد، به گوشهای از رازونیاز درخت و آب پرداخت و اظهار کرد: میلیونها سال است که میان آب و درخت همزیستی مسالمتآمیز شگرفی وجود دارد؛ بشر از زمانی با بحران در حوزه محیطزیست روبهرو شد که توسعه بیهدف و سردرگم خود را آغاز کرد.
وی با بیان اینکه نگاه را به درخت باید تغییر داد و بایستی به نقش عمده و سازنده درخت در زندگی بشر اندیشید، گفت: درخت و آب در تامین غذای جهان نقش دارند و بشر با تمام پیشرفت علمی نمیتواند کار آب یا یک درخت ساده را انجام دهد؛ هیچچیز نمیتواند جای درخت را در تولید موادغذایی یا سایر موارد بگیرد؛ اگر بشر قرار باشد ماده غذایی آلی بسازد، نیازمند راهاندازی کارخانههای عظیمی است؛ البته هنوز هم به این دانش نرسیده است. این کار از نظر اجرایی و اقتصادی امکانپذیر نیست.
او با اشاره به اینکه بخشی از آب در زمین فرو میرود و بخش دیگر آن بر زمین جاری میشود گفت: آب جاریشده بر زمین منبعی برای آب آشامیدنی و تولید محصولات کشاورزی است
.
استاد زمینشناسی دانشگاه شیراز با بیان اینکه درختان زیستگاه پرندگان و جانوران هستند اضافه کرد: درختان در مرگ هم منشا زندگی هستند؛ برگ، میوه، ریشه و تنه درخت در خاک میماند و در یک مکانیزم پیچیده تبدیل به موادی میشود که برای ادامه حیات درخت لازم است؛ درختها در طبیعت خودکفا هستند و خودشان از مرگشان ارثی بر جا میگذارند که این ارث میتواند موجب ادامه حیاتشان شود.
وی یادآور شد: درختان نقش مهمی در پایینآوردن درجه حرارت دارند؛ انسانها از مناظر زیبای جنگل، درختان و گلهای زیبای آن لذت میبرند و ساعات تفریح خود را در زیر سایه درختان میگذرانند و شادی و نشاط را تجربه میکنند.
دکتر رئیسی اردکانی ادامه داد: در صدسال گذشته بشر توسعه غیرعلمی را هدف اصلی خود قرار داده و طبیعت را برای رفاه زندگیاش به خدمت خود گرفته است. این درحالیست که آب و درخت در یک اکوسیستم قرار دارند.
او یادآور شد: تعداد گونههای جانوران و گیاهان در طبیعت و در یک سیستم اکوسیستمی تا حدی نگه داشته میشود و طبیعت اجازه افزایش یا کاهش را نمیدهد. ازهمینرو تعادل اکولوژیکی از موارد مهمی است که باید به آن پرداخته شود؛ چراکه تعداد گونههای مختلف جانوران و گیاهان نباید از مقدار معینی افزایش یابند و استفاده از منابع آب، خاک، زمین و هوا محدودیت دارد و هرگونه بهرهبرداری بیش از حد توان از منابع، تعادل اکولوژیکی را به هم میزند و مشکلات بسیاری را ایجاد میکند.
وی با اعتقاد به اینکه هیچچیز در طبیعت بدون قاعده آفریده نشده است، گفت: حتی زلزله و سیل، بخشی از تعادل اکولوژیکی هستند که خودِ طبیعت آنها را به عهده گرفته و باید وجود داشته باشند. ما زلزله را خطرناک میدانیم؛ درحالیکه زلزله نقشی طبیعی دارد.
این استاد دانشگاه افزود: وقتی بشر تعادل اکولوژیکی طبیعت را به هم میزند طبیعت مجبور میشود به سمت تعادل جدید برود؛ این تعادل به ضرر بشر است و منفی است.
او با بیان اینکه بحران آب از سال ۱۳۴۷ آغاز شده است، گفت: از سال ۱۳۴۷ تا سال ۱۳۷۰ بیشتر از سهمی که از بارندگی داشتیم، استفاده کردهایم؛ پنجاه سال اضافه برداشت کردیم تا با بحران آب روبهرو شدیم، اما فریاد آن فقط دهسال است که بلند شده است.
دکتر رئیسی اردکانی با اشاره به وضعیت بختگان گفت: در حوزه بختگان سه سد ساختیم. هزاران چاه حفر و ۹۰مترمکعب آب به شیراز انتقال داده شد. این اقدامات موجب اتفاقات ناخوشایندی در این منطقه شد؛ ورودی آب رودخانه کر از سال ۱۳۸۶ تاکنون کاملا قطع شده است و اگر آبی هم میآید از حوزههای اطرافش است؛ درحال حاضر شوری دریاچه به ۳۵۰هزار میلیگرم در لیتر رسیده و آب شور دریاچه وارد آبخوان دریاچه شده است.
وی اضافه کرد: در سالهای گذشته و قبل از این حوادث آبی که از دریاچه تبخیر میشد، هزارمیلیون مترمکعب بود که این تبخیر باعث افزایش رطوبت و کاهش نیاز آبی گیاهان میشد، اما در حال حاضر باید با صرف هزینههای گزاف و با تانکر و بهرهگیری از سوخت درختان اطراف دریاچه را آبیاری کنند؛ متاسفانه هزینه اقتصادی را بهخاطر توسعه نابجا افزایش دادهایم.
پدر آب ایران یادآور شد: دریاچهها در سرنوشت خود نقشی ندارند؛ روزی آنها از باران و سیلاب است، اما انسان دارای فکر و اندیشه و خلاقیت است که با استفاده از این نعمت خدادادی به تکنولوژی و دانش عظیمی دست یافته و بسیاری از مواهب طبیعت را به خدمت خود گرفته و از آنها بهره میبرد و گاهی هم سواستفاده میکند؛ چرا انسان باید روشی برگزیند که خسارت عظیمی به خود و فرزندانش وارد کند؟
او افزود: متاسفانه انسان مراتع، جنگلها و کوههای اطراف دریاچه را از تبخیر آب دریاچه محروم میکند. با حفر هزاران چاه، پمپاژ تغذیه مصنوعی آبخیزداری و سدسازی بیشاز سهمی که طبیعت برای او تعیین کرده برداشت می کند.
وی گفت: چرا انسان با تفکر و اندیشه قدرت هماهنگی و تعامل ندارد، منافع فردی را بر منافع جامعه ترجیح میدهد، منافع سازمانی را بر منافع اصولی کشور ترجیح میدهد و فقط در حرف از منافع محیطزیست و توسعه پایدار میگوید؟ متاسفانه بهرهبرداری از منابع آب در استان توسط سیاستمداران و ذینفعان قدرتمند تصمیمگیری میشود.
کاشت یک میلیارد درخت در دستور کار دولت
مهندس منصور رضایی، سرپرست ادارهکل منابع طبیعی و آبخیزداری فارس نیز در این میزگرد اظهار کرد: صنعت و صنعتی شدن محاسن و معایبی دارد؛ یکی از معایب صنعت از بین رفتن پوششهای گیاهی و تغییرات اقلیمی است که باعث شده انسان برای ادامه زیست خود روی کره زمین با مشکلاتی مواجه شود؛ پس از بروز این مشکلات اساتید دانشگاه بهترین راه برای خروج از مشکلات، جذب کربن و کمکردن آن را کاشت درخت دانستند.
وی به پیمان کیوتو اشاره کرد و گفت: بر اساس این پیمان که پیمانی بینالمللی بود و با هدف کاهش صدور گازهای گلخانهای شکل گرفت، کشورها ملزم به کاشت درخت شدند. پس از آن کشورهای مختلفی اقدام به کاشت درخت کردند و امسال با دستور رئیس جمهور، پیگیری مجدانه وزیر جهاد کشاورزی و رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری قرار شد در عرض چهارسال یک میلیارد درخت در کشور ایران کاشته شود و سهم استان فارس هم، سالی بیستمیلیون درخت است که هم باید تولید و هم کاشت کنیم.
مهندس رضایی ادامه داد: اساتید دانشگاه باید این موضوع را مورد توجه قرار دهند؛ چراکه قرار است این کار با مردم و برای مردم باشد، ازهمینرو نیاز به توضیح و تبیین این موضوع است.
وی عنوان کرد: ایران بهعنوان هفتمین کشور تولیدکننده کربن شناخته میشود. جامعه جهانی در انتظار نشسته تا ببیند ما وظیفهمان را چگونه انجام میدهیم. ما در جامعه جهانی تعهدی داریم که باید تعهدمان را به منصه ظهور برسانیم.
مهندس رضایی با بیان اینکه همه مردم در کشور تعهدات فردی و اجتماعی دارند، گفت: باید بپذیریم که طبیعت، دینی بر گردن ما دارد که باید این دین را با انجام اقداماتی ازجمله کاشت درخت و مشارکت در طرح مردمی کاشت یکمیلیارد درخت در طول چهارسال ادا کنیم.
وی اضافه کرد: زیبایی شهر شیراز بهدلیل برخورداری این شهر از جنگلهای حاشیه شهر و جنگلهای منطقه کوهمره است. این درحالیست که اهالی کوهمره و شیراز قدر این جنگلها را نمیدانند. امیدواریم یکی از خروجیهای این جلسه در رابطه با ساماندهی جنگلهای کوهمره باشد.
او گفت: نارنجهای شهر شیراز زیبایی خاصی به این شهر بخشیده و میوه نارنج در شیراز از کیفیت خوبی برخوردار است که این ظرفیت باید موردتوجه قرار بگیرد؛ بایستی تمام تلاش خود را برای افزایش فضای سبز شهر و فضای سبز خارج از شهر و کمک به حافظت هرچه بهتر جنگلهای شیراز به کار بگیریم.
شهر شیراز از ۱۲۵۰ هکتار فضای سبز برخوردار است
مهندس سیدجواد نقیبی، رئیس اداره مطالعات و ترویج سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهری شهرداری شیراز هم اظهار کرد: شیراز در سالهای گذشته از باغهای فراوانی برخوردار بود؛ درواقع شیراز در گذشته به شهری در یک باغ معروف بود. اما متاسفانه امروزه شاهد تقلیل در فضای سبز این شهر هستیم که این اتفاق ناخوشایند به واسطه سوداگری زمین و زمین خواری رخ داده است.
وی به بیان وضعیت کنونی فضای سبز شیراز پرداخت و گفت: شهر شیراز از ۱۲۵۰هکتار فضای سبز برخوردار است که این فضا در سطوح مختلف فضای سبز قرار گرفته است؛ درواقع حدود ۳۳۰پارک و باغ داریم.
او گفت: ارتفاعات پیرامونی شهر شیراز که جزء سلسله جبال زاگرس است حدود هفت یا هشت سال است که از منابع طبیعی به شهرداری تحویل داده شده است؛ این ارتفاعات حدود ۱۵۰۰۰هکتار است که ۱۳هزارهکتار از این مجموع به شهرداری تحویل داده شده است؛ در حال حاضر ۲۵۰۰هکتار آن زیر کشت برده شده است.
مهندس نقیبی، سرانه فضای سبز شهری را ۲۲/۵ مترمربع به ازای هر شهروند شیرازی دانست و گفت: هرچند این رقم به نسبت استانداردهای جهانی رقم خوبی محسوب میشود، اما متاسفانه با زوال فضای سبز مواجه هستیم. در سنوات اخیر هم با پدیدههای جهانی مانند تغییر اقلیم و خشکسالیهای ممتد روبهرو بودیم؛ با این حال تلاش کردیم که از فضای سبز شهری حفاظت کنیم ولی متاسفانه باغات شیراز که در گذشته نزدیک به ۳۰۰۰هکتار بوده درحال حاضر تنها ۷۰۰هکتار است، البته این باغات جزء عرصه خصوصی به شمار میرفته و در اختیار شهرداری نبوده است.
وی گفت: باغاتی که خشکانده شده و تغییر کاربری داده شده است بیشتر باغهایی بودند که بهدلیل شخصی بودنشان اجازه ورود به آنها را نداشتیم و این روند سالیان سال ادامه داشته و درنهایت باغات خصوصی دچار خسران بسیاری شدند. البته در طول این سالها اقدامات ارزشمندی در ارتفاعات پیرامونی انجام شده است. بهعنوان مثال ارتفاعات پیرامونی شیراز ۸۰۰گونه گیاهی را در خود جای داده و در این مناطق شاهد تنوع زیستی بینظیری هستیم.
مهندس نقیبی یادآور شد: ما با چالشهای بسیاری در حوزه فضای سبز شهری روبهرو هستیم. هرچند نمیتوان جلوی توسعه شهری را گرفت و بدونشک نگاه ما هم توسعه پایدار شهری است، اما امیدمان در بحث فضای سبز بهواسطه همین تنوع گونهای در حوزه گیاهی و جانوری به ارتفاعات پیرامونی است؛ اقدامات خوبی انجام و ارتباط خوبی هم با دانشگاه برقرار شده است.
وی افزود: یکی از رویکردهای ما بحث سازگاری با کمآبی و بالابردن تابآوری فضای سبز است؛ اعتقادمان بر این است که شاهکلید حفاظت از محیطزیست سبز شیراز اقدامات آبخیزداری است که خوشبختانه چندین سال است که به این موضوع ورود کردهایم و مطالعات دامنهداری هم در این زمینه انجام شده است.
او عنوان داشت: نخستین پارک آبخیر شهر شیراز در دروازه قرآن در حال احداث است و عملیات اجرایی آن از ابتدای امسال شروع شده است. این اقدامات در راستای حفاظت از منابع آب، خاک و منابع گیاهی و جانوری شهر شیراز است؛ چراکه معتقدیم همه این موضوعات به هم گره خوردهاند.
مهندس نقیبی بیان کرد: نگاه ما در سازمان فضای سبز به ویژه در سنوات اخیر یک نگاه جامعنگر است. هرچند شهرداری ارگانی خدمات رسان است ولی در سنوات اخیر در حال تبدیل شدن به یک نهاد اجتماعی و فرهنگساز است و درصدد است برای حفاظت از محیطزیست شهری به ایفای نقش بپردازد
.
وی یادآور شد: یکی از معضلات زیستمحیطی، عدم مطالبهگری از سوی شهروندان، سازمانهای مردم نهاد و دانشگاه است. ما انتظار داریم که دانشگاه از شهرداری مطالبهگری کند تا با تشریک مساعی، تفاهم و همکاری بتوانیم این شهر را حفظ کنیم.
نمی توان بهراحتی طرح کاشت یک میلیارد درخت را به وسیله مردم عملی کرد
همایون فرهمند، عضو انجمن علمی دانشکده کشاورزی هم اظهار کرد: مستندات بسیاری است که براساس آن می توان گفت: ایرانیان آیینهایی در رابطه با نگهداری از درخت و آب داشتند؛ به همان اندازه که آب در دین اسلام از مطهرات شمرده میشد، در آیین باستان هم توجه به آب وجود داشته است؛ اما متاسفانه این آیینها در طول این سالها به فراموشی سپرده شده است.
وی بیان داشت: آیین درختکاری و آیین ستایش آب بسیار ستودنی است و در دین اسلام هم به این موضوعات تاکید بسیاری شده است؛ با وجود اینکه از این آموزهها و باورها برخوردار هستیم، اما هنوز این موارد رعایت نمیشود.
فرهمند با بیان اینکه دین اسلام بستههای تشویقی برای کاشت درخت و احترام به آب در نظر گرفته است، گفت: ما باید امانتدار خوبی باشیم؛ ولی تاکنون امانتدار خوبی برای نسلهای آینده نبودیم. البته مشکلات کشور مربوط به پنجاه یا هشتادسال اخیر نیست.
وی با اشاره به طرح کاشت یک میلیارد درخت در کشور گفت: کدام کارگروه متخصصی و با چه پشتوانهای این طرح را ارائه داده است؟ آیا این طرح از نوع شعاری نمادین دیپلماتیک است یا از نوع کارشناسی شده که باید وارد میدان شود؟
فرهمند به جنگلزدایی در طول سالهای گذشته اشاره کرد و گفت: نمیتوان بهراحتی طرح کاشت یک میلیارد درخت را بهوسیله مردم عملی کرد. این طرح دغدغههای فعالان محیطزیست را زیاد میکند و پیش از آنکه پویشی برای تحقق این امر ایجاد شود، باید این موضوع بهصورت جدی مورد بررسی قرار بگیرد.
وی ادامه داد: دنیای غرب این مسیر را رفته و به بنبست رسیده و برگشته است؛ ما باید از تجربه این کشورها بهره ببریم.
وی اظهار کرد: شیراز در پوشش گیاهی، خاک و آب با مشکلات بسیاری روبهرو است. اگر شهر شیراز یک برنامه جامع فضای سبز و یک نقشه راه خوب دارد باید این برنامه را به مرحله اجرا برساند. اگر چنین برنامهای وجود ندارد بایستی حتما یک تیم پژوهشی بسیار قدرتمند از مراکز پژوهشی و دانشگاهها برای نوشتن نقشه جامع فضای سبز شهر شیراز تشکیل شود؛ باید براساس پژوهشهای آیندهنگرانه در این مسیر قدم برداریم.
وی درخصوص درختهای نارنج شیراز گفت: باید مطالعاتی برای گونههای مختلف نارنج شیراز انجام شود و این مساله با نگاهی کارشناسانه پیگیری شود.
فرهمند با اعتقاد به اینکه باید از کمیگرایی پرهیز کنیم، گفت: اگر میخواهیم آیینها را پاس بداریم بایستی حتما مطالعه کنیم.
وی گفت: قول می دهیم که تیم تخصصی کاملی در دانشکده کشاورزی، دانشکده هنر و معماری و علوم برای بازنگری طرح جامع فضای سبز شهر شیراز تشکیل دهیم
.
تفکر درختبانی را جایگزین درختکاری کنیم
بهمن ایزدی فعال محیطزیست نیز اظهار کرد: جامعه جوان نقش بسزایی در پیشبرد اهداف محیطزیست دارد و ما نباید از سرمایههای اجتماعی که صاحبان و مالکان اصلی این سرزمین هستند، غافل شویم.
وی ادامه داد: در حافظه قدیم ما هنوز تصویر بسیارخوب پنجاه یا شصت سال گذشته به جا مانده که وقتی برای گذراندن اوقات فراغت در کوچه پس کوچه های قصردشت قدم میزدیم این تصور را از شیراز داشتیم که این شهر گوشهای از بهشت است.
ایزدی بیان کرد: ما از باورها، دانش و فرهنگ گذشته مان بسیار فاصله گرفته ایم و در هیاهوی یک سری مسائل گم شدیم؛ یادمان رفت بچه های قنات هستیم؛ یادمان رفت چگونه باید حرمت آب، خاک، زمین و گیاه را حفظ کنیم.
وی عنوان کرد: مشکل از اینجا آغاز شد که متناسب با رشد جمعیت دولت ها به فکر ایجاد شغل افتادند و از منابع پایه برای ایجاد اشتغال و معیشت استفاده کردند. فکر می کردیم آب و خاک همیشه هست، اما با مصرف بیش از اندازه از این منابع مهم سرزمین را تخریب کردیم و حالا کشور ایران درخصوص فرونشست زمین و فروچالهها در صدر جهان قرار گرفته است و یک کلیکسیون از فروچالهها دارد.
ایزدی یادآور شد: حدود ۵۴سال است که با فرونشست زمین مواجه هستیم؛ در تهران و برخی از شهرهای ایران فرونشست بیداد میکند. اما مسئولان نسبت به این موضوعات بیتوجه بودند.
وی گفت: چرای بیرویه دامها، معدنکاوی و برهمزدن تعادل زیستمحیطی در شرایط کنونی، زمینی باقی نگذاشته و موجبات خشکی جنگلها را فراهم کرده است، همهجا را ازبین بردهایم؛ متاسفانه اقلیم فارس که بهدلیل تنوع ارزشها فقط بایستی در آن راه برویم، نیایش کنیم و بهجز محبت و مهر هیچ کار دیگری نکنیم مورد بی مهری قرار گرفته است.
او با اعتقاد به اینکه باید تفکر درختبانی را جایگزین درخت کاری کنیم، گفت: نهال کاری جواب نمیدهد؛ سالیان سال است این کار بهصورت نمادین انجام می شود اما تاکنون آن طور که باید جواب نداده است. قراراست ۱۸ هزار میلیارد تومان به این کار اختصاص یابد البته با برآوردی که انجام داده اند به ۶۰ هزار میلیارد تومان نیاز است. بهجای نهال کاری باید تمهیدات بهتری اندیشیده شود.
ایزدی اضافه کرد: برای تحقق این امر قرار است از همکاری مردم و
NGo
ها بهره گرفته شود اما آیا اعتمادی در مردم و سازمانهای مردمنهاد برای انجام این کار وجود دارد؛ سیستم، سیستم مریضی است. طرحی باید ارائه شود که باعث نجات سرزمین شود.
او افزود: علت از بین رفتن جنگلها باید بررسی شود. درحال حاضر به دلیل چرای بی رویه تمام زیراشکوبها از بین رفته است و این مسئله موجب بالارفتن دمای خاک شده است؛ متاسفانه تمام شرایط به سمت خشکی و گرمی بیشتر تسهیل شده است
.
وی بیان کرد: از هر نظر بستر را خالی از تعادل و فضای اکولوژیکی کردهایم و حالا در این فضا شعار کاشت یک میلیارد درخت را سرمیدهند. اگر میخواهیم مملکت به تعادل برسد باید مبتنیبر واقعیت کار کنیم؛ حرمت نگه داریم و دست از شعارها برداریم.
این فعال محیطزیست اظهار کرد: با تصمیماتی که در طول سالهای گذشته اتخاذ شد باغات قصردشت از دست رفت. مسوولان باید براساس شرایط بحرانی برنامهریزی کنند.
مناظره متولیان و فعالان محیط زیست:درختکاری یا درخت بانی؟
قبل از درختکاری باید آنچه را که داریم حفظ کنیم
رزا وکیلی نژاد عضو هیات علمی دانشکده هنر و معماری هم گفت: جای تاسف دارد که به تازگی با مرگ تنها یوز ایرانی مواجه شدیم؛ هرچند این جلسه در خصوص درخت و آب که مایه حیات هستند برگزار شد اما زمانی می توانیم موفق باشیم که کل مجموعه محیطزیست را در یک چرخه پیوسته و هماهنگ ببینیم
.
وکیلی نژاد ادامه داد: مفهوم شهر سبز مفهومی است که در قالب بحث های توسعه پایدار مطرح شده است و شهر سبز یا ساختمان سبز وامدار مفهوم توسعه پایدار هستند
.
او یادآور شد: به طور کلی محوریت شهر سبز این است که محیطی داشته باشیم که در این محیط سلامت افراد، وضعیت اقتصادی، تعامل اجتماعی و شرایط اکولوژیکی و وضعیت آلودگی ها، آب و اقلیم منطقه در کنار هم به عنوان یک اکوسیستم کار کنند و بتوانند ارتقا کیفیت محیط را به همراه داشته باشند
.
وی به شاخص
EPI
اشاره کرد و گفت: متاسفانه وضعیت شهرهای ایران در جریان شهر سبز وضعیت مناسبی نیست؛ درسال ۲۰۲۲ دانمارک بهترین عملکرد و هند بدترین رتبه را در شاخص
EPI
داشته اند
.
وکیلی نژاد اضافه کرد: نمی شود راجع به آب و درخت حرف زد و بحث تولید زباله و آلاینده را مطرح نکرد. همه اینها یک چرخه پیوسته با هم هستند. متاسفانه زمین ها را که جای پوشش گیاهی یا بیابان بوده خراب کردیم آسفالت کشیدیم، آب های زیرزمینی را استخراج کردبم، ساختمان ساختیم و بار محیطی را به این اراضی اعمال کردیم و همین مسائل باعث شد محیطزیست در شیرازی که دارای تهویه طبیعی از کانال ورودی شهر بوده بر باد برود
.
وی افزود: با ساختمان سازی، تراکم ساختمان ها در کنار همدیگر و افزایش جمعیت، پدیده جزیره گرمایی شهری را ایجاد کرده ایم؛ هرچند تغییر اقلیم جهانی در حال وقوع است اما سرعت رو به زوال رفتن ما بیش از جاهای دیگر است
.
او گفت: ما زمانی می توانیم یک شهر سبز بسازیم که محله سبز داشته باشیم. محله سبز از خیابان سبز تشکیل شده و خیابان سبز در مجاورت ساختمان های سبز شکل گرفته است. باید با مطالعات دقیق یک سری فرآیند طراحی برای تحقق این امر پیشبینی شود
.
وکیلی نژاد اضافه کرد: قبل از درختکاری باید آنچه را که داریم حفظ کنیم؛ برنامه ریزان شهری می توانند در این قضیه تاثیرگذار باشند؛ اگر قرار است شهر سبزی داشته باشیم و شیراز شهر سبز باشد باید با یک سری مطالعات کاملا علمی ریز اجزا را تامین کنیم نه اینکه چشم بسته نسبت به ایجاد شهر سبز اقدام کنیم
.
برای مشاهده تصاویر بیشتر
اینجا
را کلیک کنید.