به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از خبرگزاری فارس، احمد همایی محقق این طرح گفت: تجارت انزیم در سال ۲۰۱۰ نزدیک به ۴/۲ بیلیون دلار برای امریکا سود داشته و پیش‌بینی‌شده است که به ۲۳۰ بیلیون دلار افزایش یابد، بنابراین ضروری است کشور ایران در این حوزه وارد بازارهای جهانی شود و بخشی از تجارت انزیم را به خود اختصاص دهد.
وی با بیان اینکه با توجه به منابع دریایی استان هرمزگان این ظرفیت وجود دارد که این استان به قطب صنعتی تولید انزیم تبدیل شود، اظهار داشت: انزیم پروتئاز یکی از انزیم‌های پرکاربرد در صنایع تولید مواد غذایی و مواد شوینده به شمار می‌رود که در این طرح با توجه به زیست‌بوم منطقه، این انزیم ارزشمند را از نوعی میگوی دریایی استخراج کرده و سپس تلاش کردیم تا پایداری ان را به کمک فناوری نانو افزایش دهیم. بدین منظور از نانوذزات سولفید روی به‌عنوان بستری برای انزیم موردنظر استفاده شده است.
همایی ادامه داد: تثبیت انزیم پروتئاز بر روی نانوذرات موجب افزایش قابل‌توجه پایداری و عمر این انزیم می‌شود. همچنین شرایطی فراهم است که بتوان این انزیم را به سهولت بازیابی و دوباره استفاده کرد.
این محقق درباره نقش استفاده از فناوری نانو گفت: استفاده از نانوذرات به‌منظور حامل‌های انزیم موجب شده تا سطح وسیع‌تری برای اتصال و بارگذاری انزیم به نانوذره فراهم شود و از سوی دیگر ذرات انزیم نیز بتوانند فعالیت کاتالیستی خود را در سطح وسیع‌تری بروز دهند.
وی گفت: در این تحقیق از نانوذرات سولفید روی سنتز شده به روش رسوب‌دهی شیمیایی به‌عنوان بستری برای تثبیت انزیم پروتئاز استخراج‌شده از نوعی میگوی دریایی با نام پنائوس وانامی استفاده شده است.
به گفته همایی، در این راستا، اندازه، ساختار و مورفولوژی نانوذرات سولفید روی قبل از اجرای فرایند تثبیت و پس‌ازان به کمک ازمون‌های FT-IR، طیف‌نگاری UV-Vis، DLS و همچنین میکروسکوپ نوری عبوری مورد ارزیابی قرار گرفته است. در نهایت، کارایی انزیم تثبیت‌شده از حیث پایداری در دماها و pH های بحرانی سنجیده شده است.
وی ادامه داد: تثبیت انزیم روی بستر نانوذرات سولفید روی پایداری طولانی مدت، پایداری حرارتی و پایداری درpH های بحرانی را به میزان قابل توجهی بهبود بخشید. دمای بهینه انزیم تثبیت شده نسبت به انزیم ازاد افزایش یافت و pH بهینه نیز ثابت باقی ماند. این نتایج بسیار حائز اهمیت هستند؛ به ویژه اگر بدانیم در اکثر موارد تثبیت انزیم‌ها، به ویژه تثبیت به روش کووالان، سبب کاهش فعالیت و کارایی کاتالیتیک انزیم‌ها می‌شود.
احمد همایی و مژگان رزاقی عضو هیات علمی و دانش‌اموخته مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه هرمزگان و الهه مصدق عضو هیات علمی دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته کرمان، در انجام این طرح همکاری داشته‌اند و نتایج این تحقیق در مجله International journal of biological macromolecules با ضریب تاثیر ۳.۶۷۱ منتشر شده است.
ل.م ۵۴/ ع. ع ۵۷