.

به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، جوزپه زاندرا، مدیر مجموعه گزارش های این کتاب است که بخش نخست ان به تخت جمشید و بخش دوم نیز به اصفهان اختصاص یافته است.
در مقدمه این کتاب امده است؛ در سال ۱۹۶۴ مقامات ایرانی اظهار تمایل کرده بودند که پاره ای از بناهای تاریخی ایران را با همکاری کارشناسان فنی ایتالیایی مرمت کنند. طبق گفته قبلی رییس "موسسه خاورمیانه و دور" ایزمئو، نظر موسسه این بود که این مرمت ها برپایه برنامه ای کلی و دقیق انجام گیرد تا ضوابط ، چگونگی و مراحل ان روشن شود.
رییس این موسسه قبل از ارائه رسمی اولین گزارش ما به مقامات ایرانی، به کمک پروفسور گولییلمودانجلیس دوسات نوعی بررسی مقدماتی از پیشنهادهای ارائه شده به عمل اورد. با وجود این که این پیشنهادها در چارچوب قواعد و هنجارها جای می گرفت که براساس الزامات "منشور مرمت " اجرای عملی ان باید در حد یک حساسیت ویژه و دارای مسئولیت مهم علمی باشد، با این همه ایزمئو با جرات و قاطعیت این مرمت ها را برعهده گرفته بود.
پس از گزارش اول که عنوان ان "مرمت بناهای کهن فارس" و در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۱۹۶۴ نوشته شده و ان را جوزپ زاندر، ماریو فرانته و پائولو مورا امضا کردند، گزارش دیگری نیز که کاملا فنی بود از اقای مورا و سپس گزارش سومی تحت عنوان "مرمت بناهای تاریخی اصفهان استان" به تاریخ اول اوت سال ۱۹۶۴ نوشته شده است که ان را زاندر، رانته و مورا امضا کردند.
این گزارش ها نخست مبنای توافق های لازم و اجرای عملیاتی بودند که بدون تاخیر چندانی در تخت جمشید و اصفهان شروع شدند.