به گزارش روابط عمومی دانشگاه، روز شنبه 1 اردیبهشت ماه 97، مراسم بزرگداشت سعدی و تقدیر از دکتر مدبری؛ عضو هیأت علمی بازنشسته دانشگاه دانشکده ادبیات با حضور دکتر بصیری؛ معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه، دکتر حسیخانی؛ سرپرست روابط عمومی، دکتر شریفی پور؛ رئیس دانشکده ادبیات، جمعی از استادان و دانشجویان در تالار اندیشه دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه، برگزارشد.

ابتدای مراسم با تلاوت آیاتی چند از کلام الله مجید، سرود جمهوری اسلامی ایران و فیلم کوتاهی در مورد سعدی همراه بود.

دکتر مدبری؛ عضو هیأت علمی بازنشسته دانشگاه و رئیس اسبق دانشکده ادبیات، ضمن خیرمقدم و تشکر از زحمات دست اندرکاران بخش ادبیات فارسی و انجمن علمی ادبیات، گفت: یکی از نخستین نشست‌هایی که در عصر حاضر دربارۀ سعدی برگزار شده، حدود هشتاد و یک سال پیش در سال 1316 است که با هفتصدمین سال تصنیف گلستان همراه بود و این جشن بزرگ در سالن دانش سرای عالی تهران با حضور جمع کثیری از فضلا، دانشمندان، استادان و دانشجویان دانشگاه تشکیل شد و در آن مجلس اشعار شیوا و مقالات دل پسندی در بزرگداشت، عظمت، مقام و همچنین تاثیر شگرف آثار این شیخ بزرگوار سعدی شیرازی از طرف جمعی از بزرگان علم و ادب و صاحبان ذوق و قریحه خوانده شد.

وی چکامه ای زیبا از مرحوم ملک الشعرای بهار که تضمینی از یک غزل شیوای سعدی است برای حضار خواند:

سعدیا چون تو کجا نادر گفتاری هست /  یا چو شیرین سخنت نقل شکرباری هست
یا چو بستان و گلستان تو گلزاری هست / هیچم ار نیست تمنای توام باری هست
مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست / یا شب و روز به جز فکر توام کاری هست
لطف گفتار تو شد دام ره مرغ هوس /  به هوس بال زد و گشت گرفتار قفس
پایبند تو ندارد سر دمسازی کس  /  موسی اینجا بنهد رخت به امید قبسخبر

دکتر مدبری با اشاره به این سرودة سعدی که می فرماید: " در این مدت که ما را وقت خوش بود/ زهجرت ششصد و پنجاه و شش بود " سه مورد تبدیل تقویمی دیباچه گلستان را که شامل: تبدیل تقویم میلادی، شمسی و قمری است را از یکدیگر تفکیک کرد و هرکدام را جداگانه توضیح داد

دکتر بصیری؛ معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه، ضمن تبریک سالروز میلاد علمدار کربلا حضرت عباس(ع) روز بزرگداشت سعدی که مصادف با اول اردیبهشت ماه جلالی را نیز تبریک گفت.

معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه ، با خواندن بیتی از ملک الشعرای بهار در وصف سعدی که می فرماید " عشق سعدی نه حدیثی است که پنهان ماند/ داستانی ست که بر سر هر بازاری هست " گفت: آیا آنچه به عنوان حکمت از گذشتگان ما گفته شده است، آیا می‌تواند کام تشنه جوانان ما را با دیدگاه های متعارض سیراب کند که پاسخ آن آری است.
وی در ادامه به بیان پندهایی از سعدی پرداخت و گفت: سعدی از ما می خواهد که تاریخ بخوانیم، به فکر مردم باشیم و درد آنها را بهتر بشناسیم، از تملق گویی بیزاری بجوییم، از هلاکت دشمنان خوشحال نشویم،حرمت پیران را رعایت کرده و از تجربه ایشان استفاده کنیم، عشق حقیقی که احیاگر دل ها و اساس هستی است.