فاطمه نظری، کارشناس سلامت روان مرکز بهداشت شهید بلندیان شهرستان قزوین، روانشناسی تفکر مثبت  را علمی خواند که به جای توجه به ناتوانی ها و ضعف های انسان، بر توانایی های افراد از قبیل شاد زیستن، لذت بردن، قدرت حل مساله و خوشبینی متمرکز شده است.

وی گفت: خوشبینی اکتسابی است و حتی بدبین ها هم می توانند با ایجاد برخی تغییرات تدریجی در باورها و رفتارهای خود واقع بین تر و خوشبین تر شوند.

تبیین های موقتی و موقعیت محور اولین گام برای ایجاد تفکر مثبت

این کارشناس سلامت روان اذعان کرد که برای شروع گام های تفکر مثبت باید از تبیین های بدبینانه دوری کرد و به جای آن از تبیین های موقتی و موقعیت محور استفاده کرد. به طور مثال، مادری که با کودکش ، در مورد خاصی بدرفتاری کرده، می تواند این جمله را بگوید که «من در آن روز بخصوص حوصله نداشتم ولی در بیشتر اوقات مادر خوبی هستم،  همچنین در برخی موارد می توان از شوخی استفاده کرد؛ مثلا جوانی که در حضور دیگران زمین خورده است، می تواند بگوید: اگر از من فیلم می گرفتند، بساط خنده مان جور می شد.

نظری، دومین گام ایجاد تفکر مثبت را محدود نکردن شادی ها عنوان کرد و گفت: ارزش های اجتماعی و اقتصادی در دنیای ماشینی امروز  باعث شده تا شادی ما تعریف شده باشد و بسیاری از افراد به نسبت این ارزش ها، شادی های خودشان را محدود می کنند؛ مثلا با خودشان می گویند تا ماشین نخرم، شاد نمی شوم و  یا اگر همه دوستم داشته باشند، شادی واقعی را تجربه می کنم.

با ایجاد شادی در خود فرایند رفتن به سوی هدف را ترسیم می کنیم

مسوول سلامت روان مرکز بهداشت شهرستان قزوین اظهار کرد: با هر کدام از این جمله ها، در واقع، زمان و چگونگی شادی ما را محدود می کنند. اگر این قبیل جمله ها را زیاد تکرار کنیم، کم کم به قاعده ذهن ما تبدیل می شوند و در صورتی که به آن اهداف نرسیم، بیشتر و بیشتر غمگین می شویم؛ اما حقیقت این است که فقط هدف نیست که شادی می آفریند؛ شادی، فرایندِ رفتن به سوی هدف است، به طور مثال  «من تلاش می کنم که ماشین داشته باشم، پس به خاطر تلاشم از خودم خشنودم و حس خوبی دارم و یا من باید یاد بگیرم که ارزش های آدم ها با هم فرق می کند، پس نمی توانم توقع داشته باشم که همه دوستم داشته باشند.

نظری، سومین گام برای تفکر مثبت را فرایند مدار کردن گفتگوهای درونی نام برد و افزود: در هر گامی که به جلو برمی دارید، یکی از جمله های شادی بخش خودتان را که بیشتر بر فرایند تاکید دارد (نه هدف)، تکرار کنید. حتی می توانید خود این فرایندها را به صورت هدف کوتاه مدت و شادی بخش قرار دهید؛ مثلا جمع کردن مقدار خاصی از پول خرید ماشین و یا یاد گرفتن مهارت ارتباط با دیگران می تواند تفکر مثبت را در فرد متمرکز کند.