به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل دکتر حسین کربلائی خیاوی در رابطه با کشت گیاهان دارویی بومی با مشارکت بهره‌برداران محلی اظهار داشت: مراتع مهم‌ترین ذخیره‌گاه‌های ژنتیکی برای بسیاری از گونه‌های گیاهی استان هستند که بسیاری از آن‌ها کاملاً اندمیک و انحصاری بوده و تعداد زیادی از گیاهان دارویی هم از این قاعده مستثنی نیستند. گیاهان دارویی و ژنوتیپ های مختلف آن‌ها در مرتع، بخشی از منابع ژنتیکی و غنای تنوع زیستی اکوسیستم‌های مراتع هستند که می‌توانند برای تولید، به عنوان منبع تامین بذر اولیه جهت تکثیر و تولید در عرصه‌های کشاورزی مورد استفاده قرار گیرند و باعث حفظ رطوبت خاک، جلوگیری از تبخیر سطحی با ایجاد پوشش گیاهی، افزایش ماده آلی خاک و ظرفیت جذب آب نیز شوند و در نهایت باعث افزایش درآمد بهره‌برداران و کاهش وقوع سیلاب‌های مخرب، مهاجرت روستاییان و عشایر به شهر و فقر بهره‌بردار منجر شوند.

رئیس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اردبیل افزود: در اراضی مرتعی و شیب‌داری که از لحاظ حقوقی جزء منابع ملی بوده و به طور غیرقانونی تحت کشت محصولات زراعی درآمده‌اند، اقدامات بایستی در راستای بازگشت کاربری اراضی فوق به مرتع با کشت گیاهان دارویی چند ساله و استفاده از روش‌های کشت نزدیک به طبیعت باشد.

وی بیان کرد: انتخاب و کشت گیاهان دارویی چندساله سازگار با شرایط هر منطقه که نیاز آبی کمتری از غلات دارند می‌تواند بهترین روش برای احیاء و توسعه مراتع تخریب شده استان صرفاً با رعایت حفاظت از رویشگاه‌های طبیعی و در صورت وجود پتانسیل‌های اکولوژیک لازم، در چارچوب طرح‌های مرتع‌داری چند منظوره باشد و می‌تواند به صورت میان کاری در فضاهای خالی پوشش طبیعی منطقه انجام شود.

مجری طرح احیاء و توسعه کلکسیون گیاهان دارویی شمال غرب کشور در خاتمه بیان داشت: کشت گیاهان دارویی با روش‌های اصولی و فنی همگام با طبیعت، می‌تواند رهیافتی برای استفاده مطلوب از ظرفیت‌های عرصه‌های مرتعی، تحقق اقتصاد مقاومتی و افزایش اشتغال در جوامع روستایی و عشایری محسوب شود. در این میان گونه‌هایی مانند انواع آویشن، پونه سای سبلان، سنبل الطیب، اسطوخودوس، رازیانه، رزماری، گل راعی، خارمریم، سرخارگل، مریم گلی، زوفا و گل محمدی ضمن داشتن سازگاری و عملکرد مناسب و اقتصادی، محصولی ارگانیک و سالم تولید می‌کنند .