تنش شوری یکی از مهم‌ترین عوامل محیطی است که باعث کاهش رشد، توسعه و عملکرد محصول می‌شود. حدود ۲۰ درصد از مساحت زیر کشت دنیا و حدود ۵۰ درصد از مزارع آبی متاثر از شوری خاک است. مناطق خشک که غالبا برای تولید محصول نیاز به آبیاری دارند، مستعد شور شدن بیشتر خاک هستند. حدود ۲ درصد از مزارع دیم جهان به اراضی شور تبدیل شده­اند که جهت کشاورزی مناسب نمی­باشند. در مزارع تحت آبیاری، نمک به همراه آب در مزارع بالا آمده و پس از تبخیر آب در لایه بالایی پروفیل خاک تجمع می­کند. یکی از پیامدهای خشک­سالی، فشار بر منابع آب و سفره­های زیرزمینی است. در مناطق خشک و نیمه خشک، کاهش سطح ایستابی آب زیرزمینی و تنزیل کیفیت شیمیایی آن (در اثر افزایش غلظت املاح) در ایجاد شوری ثانویه خاک و کاهش باروری خاک نقش اساسی دارد. کل اراضی فاریاب کشور ۳/۷ میلیون هکتار است که حدود ۵/۳ میلیون هکتار آن مبتلا به شوری است.

کاشت گندم با روش­های سنتی استفاده از دستگاه کود­پاش سانتریفیوز (توزیع بذر در سطح خاک) و همچنین کاشت گندم روی پشته با استفاده از خطی­کارهای مرسوم انجام می شود که باعث کاهش عملکرد گندم در اراضی شور می­گردد. بنابراین با توجه به خشک­سالی­های اخیر و افزایش شوری خاک در مزارع کشور، نیاز به دستگاه­های خطی­کار مخصوص این اراضی می­باشد. از طرف دیگر بعضی از شرکت­ها اقدام به ساخت دستگاه خطی­کار کف­کار با عرض­های مختلف برای جویچه­سازها نموده­اند. لذا در این نشریه به بررسی و تعیین اثر این دستگاه خطی­کار کف­کار بر عملکرد گندم و بهره­وری مصرف آب در مناطق شور پرداخته شده است.

در این تشریه خوانندگان گرامی با موارد زیر آشنا خواهند شد:

- معرفی دستگاه خطی­کار کف­کار اراضی شور

- نحوه توزیع شوری در پروفیل خاک

- اثر خطی­کار کف­کار در کاهش بذر مصرفی

- اثر خطی­کار کف­کار در افزایش عملکرد گندم

- اثر خطی­کار کف­کار در افزایش بهره­وری آب مصرفی

- اثر خطی­کار کف­کار در کاهش هزینه­های خاک­ورزی و تهیه بستر بذر