ایشان با همکاری محققین  تحقیقات مکانیزاسیون و شرکت دانش بنیان دانشگاه هرمزگان یک خشک کن خورشیدی تونلی (با شش متر طول و ۲ متر پهنا) ساختند.  این خشک کن در ایستگاه  تحقیقات کشاورزی میناب  و در کنار نخلستان مسقر شد و به انجام  آزمایشات برای کاهش رطوبت ارقام نرم خرما مناطق سواحلی استان پرداختند. طبق گزارش دریافتی از خانم مهندس ایران محمدپور درباره چگونگی ساخت و نحوه عملکرد دستگاه مذکور، این پروژه به منظور رفع مشکل بزرگ پس از برداشت میوه­های ارقام خرمای نرم (خنیزی،مرداسنگ، برحی، خاصویی، هلیلی و ...) در نوار ساحلی است که همان کاهش رطوبت خرما به روش سنتی است ( به گزارش کارشناس واحد صنایع روستایی جهاد کشاورزی هم اکنون بیش از ۳۵ درصد خرمای تولیدی استان به ضایعات تبدیل و  برای مصرف انسانی در دسترس نمی باشد). در روش سنتی کاهش رطوبت خرما در محوطه سیمانی یا روی حصیرهای چوبی و در مجاورت هوای باز صورت گرفته و سبب کاهش شدید کیفیت خرما در اثر آلودگی میوه به گرد وخاک و حمله حشرات و زنبورها می­شود. در نهایت تولید بیشترین ضایعات محصول خرما و در نتیجه تبدیل خرما به خرمای دامی می­شود. هدف این پژوهش ساخت خشک کن خورشیدی  و بکارگیری آن برای کاهش رطوبت خرما در شرایط مناسب فنی و بهداشتی است.

این خشک کن برای خشک کردن سایر محصولات باغی وزراعی استان مانند لیمو ترش  وتهیه لیمو عمانی و برگه انبه و  پیاز و گوجه فرنگی و فلفل و غیره کاربرد دارد.