این پژوهش با هدف پتانسیل‌سنجی تولید ارقام رایج استان خوزستان و لاین‌های متحمل به شوری با استفاده از زهاب مزارع نیشکر اجرا شد. ‌تیمارهای آبیاری شامل زهاب مزارع نیشکر (آزمایش۱) و آب‌کارون به عنوان منبع تامین‌آب مزارع (آزمایش۲) بوده و  ارقام برنج محلی استان ، رقم هاشمی و لاین‌های مقاوم به شوری و خشکی برنج کشت شد. در آزمایش(۱) به‌دلیل شوری زیادآب (۸-۷ میلی‌موس برسانتی‌متر)، تمامی ارقام و لاین‌ها از بین رفتند. در آزمایش (۲) نیز به علت دمای بالای محیط و عقیمی زیاد، لاین‌های متحمل به خشکی، رقم‌هاشمی و لاین متحمل به شوری S _۴ حذف شدند. نتایج نشان داد بیشترین عملکرد دانه با میانگین ۳۸۸۰ کیلوگرم درهکتار مربوط به ارقام رایج استان و کمترین آن را لاین‌های متحمل به شوری با متوسط ۲/۲۰۱۱کیلوگرم در هکتار داشتند. این مسئله ثابت می‌کندکه تولید دانه به طور نسبی در این لاین‌ها ۴۸ درصدکمتر از ارقام رایج بود. در میان ارقام رایج، دانیال با ۳/۴۷۳۳ کیلوگرم بیشترین و لاین متحمل به شوری S _۲ با ۱۹۰۰ کیلوگرم در هکتار ازکمترین مقدار برخوردار بودند. پایش شوری و تغییرات درصد سدیم قابل تبادل خاک در طول فصل رشد نشان داد که درتیمارآبیاری با آب‌ کارون شرایط خاک نسبت به قبل ازشروع کشت که در وضعیتی‌کاملا شور ( EC _e =۷.۵ dS/m ) قرار داشت، به شرایط غیرشور و غیرسدیمی ( EC _e =۲.۶ dS/m , ESP<۱۲meq/lit ) تبدیل شد. این درحالی است که در تیمار آبیاری با زهاب هر چندکه وضعیت خاک سدیمی نشد، اما همچنان در حالت شور باقی ماند( EC _e =۶ dS/m ). این مسئله بدلیل آبیاری پیوسته در طول فصل رشد و وجود زهکشی زیرزمینی مزرعه بودکه باعث خروج نمک از نیم‌رخ خاک شده است.