قرار بود فقط کتابش را معرفی کنم؛ آن هم برای نویسنده ای که در کلاس ششم تحصیل می کند ولی وقتی جویای علت دست به قلم شدن و تالیف کتابش شدم، پاسخ های کودکانه و شیرین ولی پرمغز و کوتاهش باعث شد تا حق مطلب را آنگونه که شایسته است ادا کنم و نظرش را در زمینه مطالعه و نوشتن جویا شوم.

نامش فاطمه عبادی است؛ در مدرسه ام البنین محله مرداویج یا همان ملاصدرای اصفهان درس می خواند، از همان کودکی عاشق مطالعه و نوشتن بوده و علاوه بر این ها در نقاشی و خطاطی هم دستی بر آتش دارد.

شاید بتوان این دختر را یکی از کوچکترین نویسندگان در کشور دانست که کتابش به نام «پریا و منظومه شمسی» در ۳۶ صفحه با موضوع داستان علمی و سفرهای فضایی تخیلی از سوی انتشارات ره آوردمهر در هزار نسخه به چاپ رسیده است.

یوسف عبادی پدر این نویسنده کوچک گفت: زمانی که دخترم در کلاس پنجم درس می خواند، معلم از دانش آموزان خواست تا انشایی بنویسند و زمانی که فاطمه انشای خود را سر کلاس خواند، معلمش شک کرد که آیا بزرگترها در نوشتن انشاء به او کمک کرده اند یا نه.

وی که به دلیل وضعیت کاری خود به کشورهای مختلف سفر می کند، از توجه یک معلم در تونس سخن گفت که در آن زمان دختر کلاس اول بوده و پدر فاطمه گفته که داستان سرایی دخترش خیلی خوب است.

وقتی از فاطمه درباره مطالعه اش پرسیدم، گفت که کتاب، زیاد می خواند؛ آن هم کتاب های علمی تخیلی و چون به منظومه شمسی علاقه دارد، موضوع کتابش را به آن اختصاص داده و معتقد است منظومه شمسی یکی از بهترین موضوع های دنیاست؛ چون آن قدر بزرگ است که نمی توان به آن فکر کرد.

اولین مشوق های فاطمه، پدر و مادرش و در مرحله بعد معلم های مدرسه بودند، البته پدرش می گوید اگر آموزش و پرورش اینگونه دانش آموزان را استعدادیابی کند و از والدین کمک بخواهد، می توان بسیاری از این استعدادها را به خوبی شکوفا کرد.

البته او برای انتشار کتاب دخترش حدود سه و نیم میلیون تومان هزینه کرده و قرار است این کتاب را در سی و یکمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران (۱۲ تا ۲۲ اردیبهشت) هم عرضه کند تا هم دخترش تشویق شود و هم پای دیگر دانش آموزان به این مسیر باز شود.

از فاطمه پرسیدم باز هم کتاب می نویسی و او گفت که قصد دارد داستان های کوتاه تخیلی بنویسد که حداکثر چهار صفحه باشد.

این دختر نویسنده گفت: سعی می کنم داستان های کوتاه و قشنگ بنویسم، چون بیشتر هم سن و سال های من این گونه کتاب ها را دوست دارند، البته در عین حال که کتابم تخیلی است، علمی هم هست و درباره سیاره های منظومه شمسی اطلاعات مفیدی را آورده ام.

وقتی پرسیدم چرا اسم کتابت را پریا و منظومه شمسی گذاشته ای، با خنده گفت که از بچگی نام پریا را دوست داشته است.

از فاطمه خواستم تا اگر سفارشی برای هم سن و سال هایش دارد، بگوید و او چه زیبا گفت «بیشتر بنویسند و بخوانند، مخصوصا داستان و رمان»

گفتم بسیاری از کودکان در این سن و سال بیشتر از هر چیز به بازی و فیلم و کارتون علاقه دارند و او گفت «تجربه ای که در خواندن کتاب وجود دارد تفاوت بسیاری با فیلم دیدن و بازی کردن دارد»

فاطمه شعر هم می گوید و بیشتر درباره طبیعت؛ از او خواستم تا شعرهایش را منتشر کند و او در پاسخ گفت: شعرهای من در حد چاپ نیست و هنوز در این زمینه به اندازه داستان نویسی تجربه ندارم.

باز هم تاکید کرد که بچه ها تا می توانند بخوانند و بنویسند؛ به ویژه خاطرات خود را در بند کشند زیرا این نوشتن ها کمک می کند تا نویسنده شوند.

در لابلای صحبت هایمان گریزی هم به بازار نشر زد و گفت «بعضی کتاب ها خوب نیستند؛ یعنی قشنگ نیستند» و پرسیدم منظورش چیست و گفت که بچه ها موضوع بعضی از کتاب ها را دوست ندارند.

از وضعیت درسی اش هم پرسیدم و فاطمه با خنده گفت که درس هایش «خیلی خوب» است، یعنی در نظام ارزشیابی توصیفی همان نمره کامل را در تمام درس هایش کسب کرده بود.