تعریف همکاری بین بخشی
همکاری بین بخشی عبارت رابطه شناخته شده ای بین قسمت های متفاوت بخش های مختلف اجتماع است که به منظور فعالیت بر روی موضوع معین جهت نیل به نتایج بهداشتی میان مدت ایجاد شده است بطوریکه نتیجه یا نتایج بهداشتی میان مدت حاصل از این طریق مؤثر، کارآمدتر یا پایدارتر از آن است که می تواند از عملکرد بخش سلامت به تنهایی حاصل شود .
عملکرد بین بخشی در زمینه سلامت هسته مرکزی نیل به برابری در سلامت می باشد به خصوص موقعی که بهبود امور به تصمیم گیری ها و عملکرد های بخش های دیگر وابسته باشد. هماهنگی بین بخشی حاکی از همکاری بین بخش های مختلف جامعه نظیر بخش دولتی، بخش خصوصی و NGOS می باشد .
بسیاری از مسایل مربوط به سلامت مستلزم مشارکت قسمت های مختلف دولتی ویا((بخش ها ))است قسمت های دولتی وسازمان های غیر دولتی مرتبط با سلامت جامعه همگی می توانند به صورت های مختلف بر سلامت تاثیر گذارند هماهنگی بین بخشی عامل اساسی مفهوم مراقبت بهداشتی اولیه وارتقای سلامت است .
ابعاد هماهنگی بین بخشی
هماهنگی بین بخشی فرایند اتحاد نیروها، دانش و ابزارهای لازم برای درک و حل مشکلات و مسایل پیچیده است که راه حل های آن خارج از ظرفیت، توان و مسؤولیت یک بخش منفرد می باشد. هماهنگی بین بخشی دارای ابعاد زیر می باشد:

1- بعد افقی که بخش های مختلف را در یک سطح معین با هم مرتبط می سازد.
2- بعد عمودی که سطوح مختلف درون یک بخش را به هم مرتبط می سازد.

در تعیین حیطه های مشترک خدمات آموزش سلامت با سایر بخش ها مراحل زیر را باید انجام دهید :
الف - شناسایی شرکا و همکاران
شناسایی همکاران و شرکای بطور صحیح مرحله ای حیاتی است زیرا مشخص کننده مشروعیت و درست بودن حرکت و توانایی در توسعه دیدگاه های جدید، نظرها و رویکردهایی است که توافق را شکل می بخشد .
در خصوص شناسایی شرکا مراحل زیر را انجام دهید:

• به دیدگاه ها، عقاید، رویکردها و توقعات مختلف توجه کنید.
• نقطه نظرات نیازها و تمایلات تمام گروه های مرتبط و علاقه مند را مورد توجه قرار دهید.

• مناسب ترین شرکا را انتخاب کنید. ( مراکز دولتی در سطح منطقه ای و محلی، اتحادیه های صنفی، کمیسیون بانوان، سازمان ملی جوانان، رسانه های گروهی، سازمان های غیر دولتی، بخش های خصوصی، انجمن های حرفه ای و ...)

ب- اصول فنی تسهیل همکاری بین بخشی در سطوح مختلف
در تسهیل همکاری و هماهنگی بین بخشی جهت تأمین خدمات آموزش سلامت و همکاری بین افراد وکارکنان سطوح مختلف مراحل زیر را انجام دهید :

• محیط سیاست گذاری حامی اقدام بین بخشی را برقرار سازید (Advocacy)
• ارزش ها و منافع مشترک برای شرکا که موجب هماهنگی بین بخشی خواهد شد را مورد توجه قرار دهید.
• شفافیت جوابگویی ومسؤولیت پذیری، منافع انسانی دوطرفه، مسائل اخلاقی و تعهد در بالاترین حد استاندارد حرفه ای و اقدامات عملی را در نظر بگیرد.
• مشارکت تمام شرکاء را مدنظر قرار دهید (سهم مشارکت هرشریک را تعیین کنید هرشریک باید این سهم را درک نموده و برای آن ارزش قائل شده و از آن نفع ببرد، سهم مشارکت هر شریک را براساس علائق اصلی و میزان مسؤولیت پذیری آنها تعیین کنید).
• تمام اطلاعات مرتبط را به طور کامل و باز و در صورت نیاز منابع مالی و آموزشی فناوری و مدیریتی را به اشتراک گذارید.
• به ارزش های مشترک، مسئولیت ها وطرح های عملیاتی مشترک توجه کنید.
• مسؤولیت های کلیدی هریک از شرکا را تعیین نمایید.
• تیم طرحهای بین بخشی را تشکیل دهید.
• نیازها را ارزیابی کنید.
• افراد کلیدی و مهم در هر بخش را شناسایی نموده و درگیر نمایید.
• ارزش ها و رسالت مشترک هر بخش یا شریک خود را مشخص سازید.
• اهداف اختصاصی را تدوین نمایید.
• برنامه های عملیاتی را طراحی کنید.
• عملیات بودجه ای را مشخص سازید.
• نتایج را ارزشیابی کنید .
• اقدامات انجام یافته مستند سازی کنید.