واحدهای تدارکات، انتظامات، امور اداری و مالی، کارگزینی و حسابداری  بخش‌هایی بوده ‌است که وی در آنجا خدمت کرده است.
به همین بهانه با وی به گفت‌وگو نشستیم.
فائزی دانشگاه را یک نهاد علمی و فرهنگی می‌داند که از جایگاه ویژه ای برخوردار است. وی معتقد است دانشگاه نهادی ارزشمند است که در جامعه دارای اهمیت زیاد و الگویی برای همه جامعه است.
وی در رهنمود به جوانانی که در ابتدای کار هستند می‌گوید: کسانی که در دانشگاه شروع به کار می کنند باید در انجام کارهایشان خدا را همواره مدنظر قرار دهند و مسئولیت پذیر باشند. علاوه بر این باید دانشگاه را خانه دوم خودشان بدانند و در محیط کار ارتباط صمیمی با همکاران داشته باشند و سعی کنند از تنش ها بپرهیزند. چون تنش باعث می شود روی کار آنها تاثیر منفی بگذارد.

وی در ادامه اظهار می‌دارد کار کردن در دانشگاه با توجه به ارزش و جایگاهی که از نظر علمی و فرهنگی دارد باعث افتخار و مباهات است. وی خاطرنشان می کند اگر به گذشته برگردد باز هم اولویت کاری وی دانشگاه یزد خواهد بود.
وی در پاسخ به این سوال که چه انتظاری از مسئولان دارد بیان می‌کند: مسئولان خود صاحب‌نظر هستند و اگر به کار کارامندان اهمیت زیادی بدهند، کارمندان به دلیل اینکه به کارشان ارزش و بها داده شده بهتر می توانند خلاقیت داشته باشند و با انگیزه بهتر به انجام امور بپردازند.
فائزی می‌گوید: از دست دادن همکاران در دانشگاه از خاطرات تلخ من در دوره خدمتم است. از جمله از دست دادن مرحومه خانم نسرین عبدلی که کارشناس مالی بودند و در واحد حسابداری کار می کردند. ایشان از افراد بسیار مومن، متعهد و وارسته ای بودند که اکنون در میان ما نیستند.
ارتباط صمیمی با همکاران و شرکت در برنامه‌های مختلف با یکدیگر از خاطرات شیرین این کارمند بازنشسته است.
حسینعلی فائزی دوفرزند پسر دارد که یکی از آنها در دانشگاه صنعتی شریف مشغول به تحصیل است و دیگری در کلاس ششم ابتدایی است.
وی در پایان این گفتگو می‌گوید: بازنشستگی دورانی است که انسان تجربه جدیدی به دست می آورد و بر اساس آن می تواند از تجارب گذشته خود نیز استفاده کند. امیدوارم هیچ گاه بازنشستگانی که روزی در این دانشگاه شاغل بوده اند و زحمت کشیده اند فراموش نشوند.