مامایی حرفه ای است سخت زیرا مسئولین جان دو انسان همزمان در دستان ماماست - ۱۳۹۹/۰۲/۲۰
به گزارش وبدا جهرم؛ نامش فاطمه ماهر است او کارشناس مامایی و ۸ سال است که سابقه کار دارد. وی اکنون در درمانگاه شماره یک مشغول به فعالیت و مدیر داخلی این درمانگاه است.
از علاقه اش به رشته مامایی و اینکه چرا این رشته را انتخاب کرده است می گوید: همیشه به رشته پزشکی علاقه داشتم. از همون دوران کودکی خیلی برایم لذت بخش بود که بتوانم بیماری را درمان و درد و رنج را از او دور کنم.
او می گوید: ابتدا کاردانی مامایی قبول شدم بعد از گذراندن دوران کاردانی، مجددا امتحان دادم و در مقطع کارشناسی این رشته پذیرفته شدم.
وی می گوید: لذت شغل مامایی رو فقط یک ماما می تواند درک کند. هنگام زایمان گذاشتن دستان مادر در دستان ماما برای تسلی دردش و دوخته شدن نگاه قدرشناس مادر به ماما بعد از تولد نوزادش همه از لذت هایی است فقط یک ماما می تواند بفهمد و لمس کند.
وی از کار ماماها و مسئولیتی که یک ماما دارد می گوید: مهم ترین مسئولیت و وظیفه ای که یک ماما دارد مراقبت از مادر باردار در دوران بارداری اش است. در کل می توان گفت کار ماما قبل از تولد نوزاد آغاز می شود. مراقبت های پیش از بارداری، حین بارداری و پس از زایمان از مسئولیت های خطیر ماما ها است.
وی در ادامه بیان می کند: پایش نوزاد بعد از تولد، ترویج تغذیه با شیر مادر، آموزش نحوه شیر دهی به مادر، مشاوره و آموزش دوران بلوغ، ازدواج و باروری، مراقبت از زنان سالمند و غربالگری آنان، آموزش خود مراقبتی به زنان از دیگر فعالیت هایی است که یک ماما می بایست انجام دهد.
وی از سختی شغل مامایی می گوید: در بهداشت باروری، دقت مهم ترین رکن است کوچکترین خطا می تواند عواقب جبران ناپذیری به بار آورد.
به گفته وی زمانی که در بیمارستان پزشک مقیم نیست و شرایط اورژانسی پیش می آید این ماما است که در آن لحظه بدون فوت وقت می بایست بهترین تصمیم را بگیرد. دقت و مسئولیت پذیری در آن زمان بسیار مهم است. بسیاری از عواقب و پیش آمد ها به آن تصمیم باز می گردد.
این ماما دانشگاه علوم پزشکی جهرم می گوید: علی رغم تمام این تنش ها مامایی رشته مهجوری است که کسی سختی های آن را نمی بیند. و آن را جز مشاغل سخت حساب نمی کنند.
وی خاطرات شیرینش را ورق می زند و می گوید: لحظه های شیرین در دوران کاری من زیاد بوده است اما شیرین ترین لحظه به زمانی باز می گردد که توانستم با معاینات متوجه بیماری سینه در چند خانم شوم. ارجاع به موقع این خانم ها به پزشک متخصص موجب شد که پیشرفت بیماری در آنان بسیار کم شود.
لبخندی می زند و می گوید: باید عاشق باشی تا بتوانی خطرات جسمی این حرفه از نظر آلودگی و طاقت فرسایی به جان بخری.
وی از چگونگی مبتلا شدنش به کرونا ویروس می گوید: انتقال این بیماری به من از محیط کار بوده است. من در درمانگاه در دوشیفت مشغول به کار هستم. در اسفند ماه ۹۸ مراجعات زیادی به پزشکان خانواده جهت غربالگری کرونا ویروس صورت می گرفت و در آن زمان مردم کم تر فاصله اجتماعی را رعایت می کردند.
به گفته وی به خاطر شغلمان با افراد زیادی جهت معاینه سینه و همین طور در قسمت تزریقات مواجه هستیم. دور از ذهن نیست که عدم رعایت فاصله موجب بیمار شدن من شد.
وی می گوید: خستگی، داغی محدود، سوزش گوش، سر و پا از علائم این بیماری در من بود. فکر می کردم این خستگی مفرط به خاطر فعالیت کار است. به هر چیزی فکر می کردم جز بیماری کرونا. با وجود دادن آزمایش خون و بررسی تمام جوانب باز آن خستگی و سوزش سر و پا از بین نمی رفت. تا اینکه با مشورت پزشک خانواده تصمیم به دادن نمونه شدم.
این ماما دانشگاه علوم پزشکی جهرم می گوید: برای تست دادن خیلی مردد بودم. خودم را آنقدر سالم می دانستم که برای مراجعه به درمانگاه جهت نمونه گیری و مبتلا شدن به کرونا ویروس به خاطر محیط آلوده آنجا واهمه داشتم.
وی می گوید: متاسفانه در کمال ناباوری ۱۸ فروردین ماه ۹۹ جواب نمونه من مثبت اعلام شد.
او اضافه می کند: برای من ترس از کرونا رنج آور تر از خود بیماری بود. بلافاصله از اعضای خانواده و همکارانی که با آنها در ارتباط بودم نمونه گرفته شد. خوشبختانه جواب نمونه ها منفی بود. این مرحله بسیار بر من سخت گذشت.
وی می گوید: بعد از دریافت درمان های اولیه و بهبودی به قرنطینه خانگی انتقال یافتم. دوران قرنطینگی بسیار سخت بود زیرا حفظ فاصله و رعایت اصول بهداشتی در این دوران بسیار مهم است. کوچکترین اشتباه می تواند بقیه را مبتلا کند.
او در ادامه بیان می کند: بخاطر شرایط جسمی و بیماری قلبی پدرم ترجیح دادم که محل قرنطینه ام در منزلی جداگانه باشد. در این مدت خانواده حامی من و از هیچ کمکی دریع نکردند. بسیار به آنها زحمت دادم.
وی می افزاید: از اینکه بعد از بهبودی دوستان و دیگران بخاطر ترس از بیمار شدن از من فاصله می گرفتند درد آور بود. با تسلی دادن به خود لحظه ای خودم را جای آنها گذاشتم. این واکنش ها طبیعی بود و حق را به آنها دادم.
وی خاطر نشان می کند: زمانی از قرنطینه خانگی خارج شدم که بهبودی من قطعی و جواب نمونه دوم من منفی اعلام شد. مردم بدانند که در این مرحله فرد بهبود یافته هیچ خطری برای آنان ندارد.
وی از رئیس، مدیران و مسئولین دانشگاه که با تمام قوا برای کنترل و پیشگیری از کرونا ویروس در شهرستان تلاش کرده اند تشکر و قدر دانی می کند و می گوید: از خداوند می خواهم تا آنجا که زنده ام بتوانم در کارم مفید باشم و درد و رنج را از یک بیمار دور کنم.
گزارش؛ مهسا مستعان
گزارش؛ مهسا مستعان