درک واقعی از زندگی و همدردی با مردم، راز ماندگاری مفاخر بومی
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی بنیاد ملی نخبگان؛ در راستای الگوسازی برای مستعدانبرتر و پاسداشت فعالیتهای نخبگانی، مراسم تکریم و الگوسازی از محمد ارجمندکرمانی؛ سلطان فرش جهان و موسس بیمارستان ارجمند کرمان به همت بنیاد نخبگان استان کرمان و همکاری دانشگاه علوم پزشکی کرمان و با حضور جمعی از مدیرانارشد استانی و روسای دانشگاههای استان برگزار شد.
در این مراسم، دهقان معاون استاندار کرمان با بیان اینکه یک سوم آثار بینالمللی تاریخی در کل کشور در کرمان است ، گفت: برگزاری این مراسم برای شناخت سرمایههای استان بسیار ضروری است.
وی با اشاره به اینکه کرمان زادگاه و محل پرورش مفاخر انسانی متعددی است، افزود: شناسایی و معرفی بزرگان و اندیشمندان منطقه و همچنین آگاهیبخشی به جامعه از خدمات و فعالیتهای ارزنده آنان، یکی از رسالتهای اصلی دستگاههای فرهنگی است.
معاون استاندار کرمان بر لزوم ایجاد بانک اطلاعاتی از مفاخر و بزرگان بومی تاکید و بر ضرورت معرفی آنان به نسل جوان از راههای مختلف از جمله ساخت فیلم و کلیپ تاکید کرد.
علیرضا سعیدی؛ رئیس بنیاد نخبگان استان کرمان نیز تاثیرگذاری را پیشنیاز نخبگی دانست و از مرحوم ارجمند کرمانی به عنوان یک کارآفرین نخبه نام برد.
وی با بیان اینکه محمد ارجمند، هنر قالی کرمان را به دنیا معرفی کرد، افزود: او مساله کارآفرینی را نیز بسیار مهم میدانست و در این حوزه نیز موفق بود تا جاییکه برای بیش از ۵۰۰۰ نفر در کرمان و روستاهای اطراف آن اشتغالزایی کرد. علاوه بر آن، محمد ارجمند به عنوان یک بازرگان در یک قرن پیش، از کرمان به دیگر کشورها فرش صادر میکرد.
رئیس بنیاد نخبگان استان کرمان ادامه داد: مرحوم ارجمند در سال۱۳۳۲ بیمارستان تاسیس میکند و فرزند خود را برای ادامه تحصیل در رشته پزشکی به خارج از کشور میفرستد و وی بعد از پایان تحصیلات به کرمان بازمیگردد تا منشاء خدمات بهداشتی و درمانی به مردم منطقه باشد.
در بخش دیگری از این مراسم، رشیدی؛ رئیس دانشگاه علومپزشکی کرمان نیز گفت: یکی از دلایل ماندگاری مرحوم ارجمندی، اثرگذاری بالای این فرد در بهبود کیفیت زندگی مردم منطقه خود بود.
وی افزود: اکنون با گذشت سالهای متمادی، عمق خدمات و اقدامات این مرد بزرگ مانند ساخت بیمارستان عیان میشود. لازم است نسل جوان خاصه مستعدانبرتر منش و خصوصیات اخلاقی استاد ارجمندی را به عنوان الگوی خود قرار دهند.
در ادامه، محمدعلی گلابزاده؛ رئیس مرکز کرمانشناسی با بیان اینکه یکی از ویژگیهای کرامت، حقشناسی مردم است، اظهار کرد: برگزاری این قبلی مراسمها نشاندهنده حقشناسی مردم خاصه اهالی کرمان است.
وی با اشاره به بارزههای اخلاقی و حرفهای مرحوم ارجمند، افزود: همت بالا در انجام کارهای بزرگ، یکی از ویژگیهای این استاد برجسته بود که با آن میتوانست خلاقیت و استعداد ویژه خود را به منصه ظهور برساند. وی همواره برای خود و جامعه خود احترام و ارزش بالایی قائل بود و گرچه سواد نداشت اما به عنوان یک انسان فرزانه و فرهیخته منشاء خدمات بسیار بالایی بود.
گلابزاده یادآور شد: درک ارجمند از زندگی واقعی بود چون خود از سختیها برخواسته و درد کشیده بود نمیخواست این سختی و درد را جامعه نیز تحمل و تجربه کند.
وی در پایان خاطرنشان کرد: دلیل ماندگاری استاد ارجمند، دردمندی و همدردی با مردم بود. وی وقتی درد مردم را درک کرد، مُهر انسانیت بر شناسنامه خود زد.
لازم به ذکر است، حاج محمد ارجمند کرمانی بازرگان معروف فرش در سال ( ۱۲۷۱ ش) در محله خواجه خضر کرمان دیده به جهان گشود. وی حرفه تهیه فرش و عرضه آن را به بازار انتخاب میکند و با ابتکار و خلاقیت در امر تهیه نقشه و یکنواختی ثبات رنگ مصالح موردنیاز فرشها در حوزه صادرات نیز به موفقیت می رسد.
رنگآمیزی و ظرافت قالیهای ممتاز وی، موجب شد که در آمریکا او را سلطان قالی بنامند و همواره سفارشات زیادی از اقصی نقاط قارههای آمریکا و اروپا برای خریداری فرشهای ارجمند به ایران میرسید.
امروزه در اکثر اماکن متبرکه و کاخهای سلاطین و روسای جمهوری و موزههای بعضی از کشورهای جهان ازجمله آستان قدس رضوی علیهالسلام، آستانه حضرت معصومه سلامالله، کاخهای ایران، کاخ باکینگهام انگلستان، کاخ سفید واشنگتن، قالیهای بافت کارگاههای ارجمند به چشم میخورد.
حاج محمد ارجمند کرمانی در دوران زندگی خود یک بیمارستان و زایشگاه ۳۰ تختخوابی را نیز در شهر کرمان تاسیس و با تجهیزات کامل آن دوره، آماده بهرهبرداری کرد و در تاریخ اول مهرماه ۱۳۳۲ هجری شمسی ضمن وقف بیمارستان برای استفاده بیماران، موقوفاتی نیز برای کمک به تامین هزینههای آن بوجود آوردند. این بیمارستان در سال ۱۳۴۹ هجری شمسی به وسیله فرزند آن مرحوم، دکتر منوچهر ارجمندکرمانی با ایجاد یک ساختمان جدید به بیمارستان ۵۰ تخت خوابی تبدیل و با تجهیزات مدرن تکمیل شد.
مرحوم حاج محمدارجمند کرمانی درتاریخ ۱۳ آبان ۱۳۴۷ در یکی از بیمارستانهای نیویورک بدرود حیات گفت.