در این تحقیق به تعیین میزان انتقال آلاینده نیترات در نیمرخ خاک و به زیر عمق توسعه ریشه‌های گیاهی تا زهکش زیرزمینی، در نتیجه استفاده از انواع کودهای شیمیایی و آلی رایج (کودهای نیترات آمونیوم، اوره و کود مرغی) در مقایسه با کود اوره با پوشش گوگردی (نوعی کود کُندرها)، به ویژه در مراحل آغازین فصل رشد پرداخته شد و اثربخشی کاربرد این نوع کود کُندرها در مقایسه با انواع رایج کودهای رایج، بر کاهش میزان انتقال نیترات در خاک، مورد مشاهده قرار گرفت. با کاربرد ستون های خاک و آب جهت بررسی مقادیر تجمعی جرم نیترات انتقال یافته به عمق نصب زهکش های زیرزمینی و در واقع، به زیر عمق توسعه ریشه های گیاهی مشخص شد که کاربرد کود اوره با پوشش گوگردی قادر است روند انتقال و آبشویی نیترات به عمق نصب زهکش ها را به میزان قابل توجهی کاهش داده و بر کاربرد سایر انواع کود شیمیایی برتری داشته باشد. در این خصوص، کاربرد کود پوشش دار در آبیاری غرقابی و در زمان توسعه نیافتگی ریشه گیاه و آبیاری های ابتدایی فصل توانست مقدار کل جرم نیترات آبشویی شده ناشی از کاربرد کود به عمق نصب زهکش ها را به میزان ۱۰/۷ برابر کمتر از کود نیترات آمونیوم و به میزان ۹ برابر کمتر از کود اوره معمولی تقلیل دهد که کاهش چشمگیری است. این امر از جهت کاهش انتقال آلاینده مهم و خطرناک نیترات به منابع آب سطحی و زیرزمینی، خاک، اکوسیستم های طبیعی و محیط زیست حائز اهمیت است و به پایداری بیشتر و بهتر سیستم های کشاورزی و طبیعی منجر می شود. همچنین، صرفه جویی اقتصادی بالایی را نیز در نتیجه کاهش نیاز به مصرف کودهای شیمیایی و در نتیجه کاهش تلفات عناصر مغذی، به دنبال دارد.