سهم اندک مساله یابی در انسان شناسی ایران
.
به گزارش روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، نعمت ا... فاضلی عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در نشست چهارم «مردم-انسان شناسی با رویکرد مساله شناختی »با بیان اینکه هدف در این نشست بررسی رویکرد مساله شناسی در دانش انسان شناسی ایران است، گفت: اگر بخواهیم دانش انسان شناسی را در ایران بدانیم بایستی از اهمیت شناخت مساله و ابعاد هستی شناختی و معرفتی آن سخن بگوییم .وی با اشاره به این موضوع که در تاریخ انسان شناسی ایران تنها به بعد سیاسی مساله یابی توجه شده است، افزود: از سال ۸۵ تاکنون فرصت و بستری توجه ویژه به موضوع انسان شناسی فراهم شده تا زیر ساخت های مادی دانش در کشور افزایش یابد، این در حالی است که پیش از آن به رشته انسان شناسی و رویکرد مساله شناختی توجه نمی شد.
فاضلی عنوان کرد: با گسترش زیر ساخت های انسان شناسی در ایران، ما می توانیم به دانش خود نگاه انتقادی بیش از پیش نزدیک شویم و در این صورت خود آگاهی ما نسبت به تاریخ این رشته در کشور افزایش می یابد.
به گفته عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، انسان شناسی فضا و فرصتی را پیدا کرده که در رشته های دیگر نیز نفوذ پیدا کند و از این رو بینش انسان شناسی در ایران و جهان در حال گسترش است.
وی تاکید کرد: انسان شناسی در ایران نیازمند رویکرد انتقادی است و باید در آن به وظایف هستی شناسی توجه شده و از بعد اداری، تبلیغاتی و رسمی بودن دوری کند.
او با بیان اینکه انسان شناسی در ایران فاقد مساله یابی مشخص است، افزود: سهم مساله یابی در رشته انسان شناسی ناچیز است و فعالان این حوزه باید تلاش و همکاری های دانشگاهی و همراهی خود را بیشتر کرده و زمینه را برای انتقادهای دقیق و درست کشور فراهم کنند.
وی اظهار داشت: فهم اینکه انسان شناسی در هر جامعه ای چیست کار بسیار پیچیده ای بوده و تنها راهی که بتوان آن را درک کرد، ایجاد رویکرد مساله شناختی است.
فاضلی ادامه داد: اگر می خواهیم دانش ها را بفهمیم باید به شیوه پرسشگری آنها توجه کنیم چرا که پرسش زمانی امکان پذیر است که علامت سوال نداشته و ما را دچار یک نوع درگیری وجودی، هستی شناسی و در نهایت منجر به یک تفکر نسبت به مساله نماید.
وی یادآور شد: متاسفانه در کشور ما فقط پرسش مطرح می شود و مساله شناختی وجود ندارد.
او با بیان اینکه مساله شناختی از عشق وجودی انسان ها به وجود می آید گفت: مساله شناختی در ایران از مشروطه تاکنون معرفتی نیست و کاملا سیاسی بوده و فاقد تئوری است.
عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در پایان عنوان کرد که انسان شناسی ایران فاقد هر گونه پرسش نظری است و سهم تئوری در آن بسیار پایین است چرا که کوشش خود را به ادراک هستی شناختی و معرفتی فرهنگ ایرانی معطوف نکرده و پرسش هایی را که فهم جدید ایجاد کند، به همراه نداشته است.
گفتنی است ، پژوهشکده مردم شناسی پژوهشگاه در مسیر تعاملات و هم اندیشی های جامعه مردم -انسان شناس ایران که بر توسعه این رشته و مشکلات پیش روی آن متمرکز است ، با همکاری انجمن انسان شناسی ایران و پژوهشکده مطالعات اجتماعی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تا کنون سلسله نشست هایی را برگزار کرده است.