عمومی | دانشگاه علوم پزشکی مشهد

گفتگوی وب‌دا با مدیر گروه آموزشی گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

گروه آموزشی گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بیش از ۶۰سال سابقه‌ی فعالیت دارد. این گروه ابتدا به همت پرفسور یغمایی از استادان تحصیل‌کرده‌ی کشور فرانسه در آن زمان، در بیمارستان امام رضا(ع) بنیان‌گذاری شد و تا امروز نیز در همین بیمارستان مستقر است. وب‌دا برای آگاهی مخاطبانش از سیر فعالیت‌های این گروه از پزشکان، گفتگویی با دکتر محمدرضا شریفیان، مدیر گروه داشت که حاصل آن را در اینجا می‌خوانیم

-با سپاس از محضر آقای دکتر شریفیان، اگر ممکن است یک مقدار راجع به تاریخچه‌ی تشکیل گروه، توضیح بفرمایید تا برسیم به پرسش‌های علمی و پژوهشی .

+ گروه گوش و گلو و بینی یکی ار گرو‌ه‌های قدیمی و با سابقه‌ی دانشگاه است که قدمتش به حدود ۶۰ سال قبل برمی‌گردد.

آن طور که در یاد همکاران پیس‌کسوت هست این گروه به همت پرفسور یغمایی و با امکانات خیلی محدود در همین بیمارستان امام رضا(ع) پایه‌گذاری شد.  ایشان در ابتدا تنها بودند و فعالیت‌شان را با سه تا تخت که از بخش چشم عاریت گرفته بودند شروع کردند. مدتی بعد  منزل مسکونی پرفسور بولون  به بخش گوش و حلق و بینی اختصاص یافت و سپس  با بازسازی ساختمانی(همین ساختمان فعلی) با سی تخت شروع به کار کرد. اولین دستیار گروه مرحوم دکتر مصدقی (سال ۱۳۳۲) بودند و بزرگانی چون مرحوم دکتر میرصالحی، دکتر نوروزبیگی، دکتر خادم، دکتر فرهادی، مرحوم دکتر ریحانی و بسیاری دیگر از فرهختگان این رشته در این مرکز آموزش دیدند. از سال ۱۳۵۰ به همت دکتر مختاری، این گروه در بیمارستان قائم نیز راه اندازی شد که باعث ارتقای سطح کیفی وکمی خدمات آموزشی، پژوهشی و درمانی در سطح استان و نیز استان‌های مجاور گردید.

گروه گوش و حلق و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد هم اینک ۱۳ عضو هیات علمی دارد و سالانه ۹-۸  دستیار تخصصی و فلوشیپ تربیت می‌کند و همزمان در حال گسترش حیطه‌های کاری‌اش می‌باشد به طوری‌که در حال حاضر یکی از قطب‌های آموزشی و پژوهشی در کشور محسوب می‌شود.

- در جراحی‌های گوش و حلق و بینی که می‌فرمایید پیشگام بوده‌اید موارد مهم و قابل ذکری در گروه دارید که در سطح کشور مطرح باشد؟

+ البته. گروه سعی کرده خود را به روز نگه دارد. در زمینه جراحی‌ها اکنون چیزی از کشورهای غربی کم نداریم. اگر چه از نظر تکنولوژی شاید در سطح پایین‌تری باشیم ولی از نظر تخصص و مهارت جراحی، با بهترین کشورها برابری می‌کنیم. بیشتر اعضای گروه، فرصت‌های مطالعاتی در کشورهای پیشرفته‌ی غربی داشته‌اند و با امکانات و سطح علمی آنها آشنایی داریم. بنا بر این، به خوبی واقفیم که جایگاه علمی خودمان کجاست و چه وضعیتی داریم.

ما سال‌هاست که کاشت حلزون را در مشهد به عنوان دومین استان بعد از تهران انجام می‌دهیم و آقای دکتر قاسمی، سرپرست کاشت حلزون کشور، عضو همین گروه هستند. جراحی آندوسکوپی بینی و سینوس از حدود ۲۰ سال پیش و بعد از تهران در این گروه معمول گردید. همچنین است در مورد سایر تکنیک ها و نوآوری های تشخیصی و درمانی مانند لیزر درمانی، توان بخشی‌های شنوایی و تعادلی که با آخرین استانداردهای جهانی مطابقت می‌نماید.

ما جزو معدود گروه‌هایی در سطح دانشگاه‌های کشور هستیم که در سه رشته‌ی جراحی سر و گردن، اتولوژی –نورواتولوژی و رینولوژی فلوشیب می‌پذیریم.

- واحدهایی از جراحی گروه شما در سایر مراکز آموزشی دانشگاه دایر است.چرا؟

+ جراحی‌های سر و گردن که در ابتدا به همت استادان پیشکسوت مانند آقایان دکتر مختاری، ریحانی، نوریان و نقیب‌زاده شروع گردید، به قدری پیشرفت کرد که یک واحد جراحی در بیمارستان امید دایرگردید و درمان جراحی سرطان‌های سر و گردن را انجام می‌دهد . همچنین همکاران ما در بخش تروماتولوژی در شهید کامیاب فعال هستند و اقدامات درمانی مربوطه را انجام می‌دهند.

- شما در مورد جراحی زیبایی بینی هم وارد شده‌اید؟

+ بله. ما در این زمینه نیز پیشگام بوده‌ایم و به جرات می‌توان گفت گروه ما در سطح کشور جایگاه ممتازی در این زمینه دارد. جراحی زیبایی بینی جزو کوریکلوم آموزشی دستیاران هست و مانند سایر زمینه‌های آموزشی، تکنیک‌ها و مهارت‌های لازم آموزش داده می‌شود..

- آیا گروه شما  در زمینه روش‌های نوین جراحی‌های سرطان‌های سر و گردن و از جمله حنجره پیشرفت‌هایی داشته است ؟

+ بله. در زمینه‌ی جراحی حنجره، پیشرفت‌های خوبی داشته‌ایم. برای نمونه، در حال حاضر یکی از اعضای هیات علمی گروه فلوشیب حنجره بوده و آخرین روش‌های جراحی‌های حنجره انجام می‌شود. بعضی از همین اعمال نیز  با همکاری متخصصین محترم توراکس، جراحی عمومی و نوروسرجن انجام می‌شود.

- در بعد آموزشی هم به جز مواردی که در بعد تربیت فلوشیب‌ها دارید آیا گروه شما افتخارات دیگری هم دارد که در کشور مطرح باشد؟

+ البته. ما در زمینه آموزشی، گروه ممتازی بوده‌ایم. به طوری که اغلب همکاران فعلی، گروه نفرات  اول بورد تخصصی کشور می‌باشند. علاوه بر این تعداد دیگری از دستیاران گروهENT مشهد که رتبه اول کشوری داشته‌اند در سایر مراکز علمی مشغول خدمت هستند.

- در قسمت پژوهش، چه مواردی هست که بتوان به عنوان افتخارات گروه گوش و حلق و بینی و دانشگاه علوم پزشکی مشهد از آنها یاد کرد؟

+ به لحاظ پژوهشی، ما تنها دانشگاهی در کشور هستیم که مجله علمی بین‌المللی اسکوپوس گوش و گلو و بینی را منتشر می‌نماییم.. این مجله به همت آقایان دکتر مختاری و دکتر نوروزبیگی راه اندازی شده و این افتخار با تلاش و آینده‌نگری این استادان، سی سال پیش نصیب این دانشگاه گردیده است. این نشریه، در ابتدا به زبان فارسی بوده و اینک به زبان انگلیسی هم منتشر می‌شود.

- این مجله جایگاه علمی بین‌المللی هم دارد؟

+ بله. وقتی یک مجله در دایرکتوری علمی وزارت بهداشت ثبت بشود و معیارهای ثبت پژوهشی را داشته باشد، در سطح بین‌المللی به رسمیت شناختته می‌شود. در حال حاضر، مقالاتی از پژوهشگران سایر کشورهای منطقه برای چاپ به مجله‌ی ما ارجاع می‌گردد که جایگاه علمی آن را نشان می‌دهد. ضمن اینکه همواره ارجاعات و استناداتی از سایر کشورها به مقالات این مجله وجود دارد..

- بجز کارهای تولید علم تبیینی، در زمینه‌ی عملیاتی و پژوهش‌های کاربردی، چه مواردی توسط اعضای گروه یا دانشجویان تخصصی انجام شده است؟

+ ما پژوهشگران برتر زیادی داشته‌ایم. در پژوهشکده‌ی بوعلی، جزو اولین گروه‌هایی بودیم که فعال شدیم. فعالیت‌های ما در این قسمت، شامل پایان‌نامه‌های انترنی و دستیاری و نیز طرح های متنوع تحقیقاتی است. در این تحقیقات به یافته‌های عملی زیادی با همکاری گروه‌های مسمومین، داخلی، تغذیه و سایر رشته‌ها رسیده‌ایم مانند بررسی عوارض ناشی از مسمومیت‌ها وصدمات شیمیایی در گوش و حلق و بینی که کمابیش منتشر شده و برخی هم به مراحل ایده‌های دانش‌بنیان رسیده است. همچنین پژوهش‌هایی در زمینه تاثیرات طب سنتی در گوش و گلو و بینی با همکاری گروه مربوطه انجام شده است.

- شما چند سال است که در مسوولیت مدیریت گروه هستید؟ و چه پیگیری‌هایی بابت این موضوع داشته‌اید؟

+ من از سال ۷۳ در گروه بوده‌ام و شش سال است مدیر گروه هستم. به نظر اینجانب به دلیل محدودیت‌های فیزیکی و فناوری، آهنگ رشد علمی گروه همچون سایر گروه‌های آموزشی کند گردیده است.. یکی از راهکارهای برون رفت از این بحران، اتخاذ تدابیر آینده‌نگر همچون ادغام در یا فضای فیزیکی مناسب و در شان گروه با امکانات و تجهیزات لازم می‌باشد که بنده پیگیر آن هستم.

{jcomments on}