به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از دانشگاه خوارزمی، در این کنفرانس بین‌المللی، دکتر حبیبی رئیس دانشگاه خوارزمی ضمن خیر مقدم به مدعوین گرامی استادان و فرهیختگان با اشاره به آیه ۱۳ سوره مبارکه تدبر ( و آنچه در آسمان ها و آنچه در زمین است همه را برای شما رام ساخت. اینها از جانب خداست. به راستی در این امور برای مردمی که می اندیشند نشانه هایی بر یکتایی خدا و تدبیر اوست) عنوان کرد:  آیات زیادی در باب تسخیر موجودات جهان فعلی در سیطره انسان وجود دارد که انسان می تواند از آن بهره برداری کند این آیه شاهد این موضوع است که به باب تفکر در خلق سماوات اشاره شده است .

وی عنوان کرد: طبیعتا امروزه در شرایطی هستیم که پیشرفت جامعه شهری، بهره‌مندی بیشتر از تکنولوژی‌های نوین در زندگی، تنوع محصولات و تولیداتی که رفاه بیشتری برای بشر به ارمغان آورده ماحصل آن به جایی رسیده که به نظر می رسد ما در عوارض این پیشرفت تفکری نداشتیم کسانی که از این قضیه متنفع می شوند نمی خواهند به این موضوع توجه کنند.

دکتر حبیبی گفت: در نگاه سیاست اجتماعی، عقب کشیدن کشورهای توسعه یافته در اجرای کنوانسیون‌های جهانی در زمینه کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای یک فرایند بازدارنده است تا کشورهای دیگر را مطیع خود نگه دارند و به تولیدات  و اقتصاد رونق بیشتری دهند. و این وابستگی ها را برای کشورهای دیگر به ارمغان بیاورند که این باعث وابسته شدن سایر کشورها به آنها شود.

وی افزود: امروزه دولت و نمایندگان به اهمیت برگزاری چنین همایش‌هایی پی برده و متوجه شدند که از دل آن راهکارهای خوبی استخراج می‌شود. به عنوان مثال سال گذشته یکی از دانشجویان در قالب پایان‌نامه خود، آق قلا را به عنوان نقطه ریسک سیل مشخص کرده بود. بنابراین فقط کافی است مسئولان نسبت به خروجی اینگونه پایان‌نامه‌ها و همایش‌ها حساس باشند و قبل از اینکه حادثه‌ای رخ دهد نسبت به آن حساسیت نشان دهند. برگزاری چنین نشست های ارزشمندی می‌تواند به مسئولین و مجریان ارشد کشور کمک کند تا راهکارهای اجرایی و عملیاتی را برای تنظیم برنامه های خود به کار ببرند.

دکتر صفاری رئیس دانشکده علوم جغرافیایی دانشگاه خوارزمی گفت: موضوع تغییر اقلیم به عنوان یکی از موضوعات اساسی امروز نه تنها در کشور ایران بلکه در سطح بین المللی به عنوان یک موضوع قابل توجه مطرح می باشد و علت آن هم آثار و تهدیداتی است که این فرآیند بر زندگی بشر گذاشته است.

وی افزود: در واقع هدف اصلی این کنفرانس ارائه راهکارهای علمی، عملی و منطقی برای مقابله با این تهدیدات است.

در ادامه دکتر بهلول علیجانی دبیر علمی همایش گفت: تغییر اقلیم یک مساله بزرگ جهانی است و به عنوان مادر تمام مخاطرات در زمین تعریف شده است. ذوب شدن یخ‌ها، آتش‌سوزی جنگل‌ها و از بین رفتن تنوع زیستی گیاهی و جانوری، همه ناشی از تغییر اقلیم است که باید به آن توجه ویژه‌ای شود.

وی افزود: تغییر اقلیم یک مساله جهانی است اما راهکار آن محلی است یعنی هر کشوری باید با توجه به جغرافیا و موقعیت خود و متناسب با شرایط خود راهکار ارائه دهد.

سپس دکتر نجار ریاست سازمان مدیریت بحران کشورگفت: وقوع رخدادهای غیر مترقبه طبیعی به عنوان یکی از موانع اصلی رشد و توسعه در هر کشور همواره می تواند یک اختلال جدی بر عملکرد جوامع داشته و خسارات وسیع اقتصادی، اجتماعی و محیط زیستی را به دنبال داشته باشد.

وی هدف اصلی و اساسی مدیریت حوادث طبیعی را جایگزینی مدیریت ریسک محور با مدیریت حادثه محور به منظور اتخاذ راهبردهای پیشگیری و آمادگی برای کاهش آسیب‌پذیری‌ها عنوان کرد و گفت: اساسی ترین گام در این راستا افزایش تاب‌آوری جامعه در برابر سوانح طبیعی به عنوان واقعیتی انکارناپذیر است که همواره جوامع بشری را تحت تاثیر خود قرار داده و آنچه که بیش از هر چیز موجب تبدیل این پدیده‌های طبیعی به فاجعه می گردد نحوه عملکرد انسان ها در حوزه‌های گوناگون است.

ریاست سازمان مدیریت بحران کشورتاکید کرد: اساس کار در مدیریت بحران در تمام مراحل مردم هستند، همکاری آنها در زمان بحران تاثیر بسیار زیادی در کاهش تلفات و خسارات دارد، در سیل پلدختر مردم را با قوه قهریه از محل تخلیه کردیم. اگر اقدامات به موقع انجام نمی‌شد احتمال اینکه تلفات به بیش از ۵ هزار نفر برسد زیاد بود.

رنجبر رئیس پژوهشکده هواشناسی با اشاره به حادثه‌خیز بودن کشور و تاثیر تغییر اقلیم در تشدید این رخدادها گفت: در راستای سیاست های کلان نظام در خصوص الگوی مصرف، برنامه مشارکت ملی تعیین شد و در بیانیه آن به بحث شهرسازی توجه ویژه ای شد، در چشم انداز این برنامه تعیین شد پیامدهای تغییر اقلیم را مشخص و کنترل کنیم.

وی تاکید کرد: با توجه به این شرایط اما همچنان یک مدل بومی در کشور نداریم و دولت باید در زمینه طراحی و تهیه مدل بومی در زمینه پیش بینی ها کمک کند زیرا امروزه مشکلات و مخاطرات در مناطق مختلف زیاد است، بنابراین لزوم حرکت به سمت مدیریت چند جانبه الزامی است.

ل.م۵۴