به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از مرکز رشد دانشگاه محقق اردبیلی، دکتر مهدی شاهدی اصل عضو هیئت علمی گروه مهندسی مکانیک دانشگاه محقق اردبیلی در این خصوص گفت: پژوهشگران هسته طراحی و ساخت محصولات نانوکامپوزیت با تلفیق سه سرامیک غیر اکسیدی (بوریدی-کاربیدی-نیتریدی)، موفق به ساخت چند لبه برشکاری کامپوزیتی با سختی بسیار بالا (۳۵ گیگاپاسکال) شدند که آزمون‌های اولیه را نیز به خوبی پشت سر گذاشته است.
وی با بیان اینکه بررسی‌ های ریزساختاری نشان داد که لبه‌‌های کامپوزیتی صد درصد چگال تولید شده است، تصریح کرد: افزون بر سه ماده سرامیکی اولیه، آنالیز فازی بیانگر تشکیل ترکیبات بین ‌فلزی در ساختار نمونه‌‌ها بود که خود سختی بالایی دارند.
عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی افزود: هم اکنون پژوهشگران هسته طراحی و ساخت محصولات نانوکامپوزیت مستقر در مرکز رشد واحدهای فناوری دانشگاه محقق اردبیلی در حال انجام آزمون‌های تکمیلی برای تحلیل دقیق کارآیی لبه‌‌های برشکاری کامپوزیتی ساخته شده با رویکرد تجاری‌سازی ایده خود هستند.
شاهدی اصل، با اشاره به اینکه امروزه ابزار‌های برش بخش جدایی‌ناپذیر صنایع ماشین‌کاری هستند که برای اهداف گوناگون به کار می‌روند تشریح کرد: لبه‌‌های برش که در زبان عامیانه به الماس برش معروف هستند، اهمیت کاربردی دو چندان دارند.
به گفته این عضو هیئت علمی دانشگاه محقق اردبیلی، لبه‌ های برش کنونی اغلب از جنس فولادهای ابزار هستند که برای افزایش سختی سطح، با لایه‌‌ای از مواد سرامیکی سخت (همچون نیترید تیتانیم) پوشش داده می‌شوند.
وی گفت: برای چیره شدن بر کاستی‌‌های ابزارهای برش فولادی، افزون بر تلاش‌هایی که برای پوشش‌‌دهی می‌شود، به تازگی انواع دیگری از ابزارهای برش بر پایه مواد طبیعی یا مصنوعی بسیار سخت توسعه یافته‌اند. این ابزارها که به ابزارهای فوق سخت معروف هستند، از جنس مواد سرامیکی ساخته می‌شوند که از آن جمله می‌توان به ابزارهایی بر پایه کاربید تنگستن، نیترید بور و الماس اشاره کرد.
شاهدی اصل ادامه داد: با توجه به مواد اولیه به کار رفته و فرآیندهای ساخت پیچیده و پرهزینه، ابزارهای فوق سخت بسیار گران هستند و تنها در کاربرهای ویژه به ‌کار می‌روند که در سال‌‌های اخیر، کوشش‌‌هایی برای به کارگیری مواد یا فرآیندهای نوین برای ساخت ابزارهای فوق سخت با هزینه تمام شده کمتر انجام گرفته است که منجر به توسعه ابزارهای برش کامپوزیتی شده است.
وی ادامه داد: این هسته به سرپرستی اینجانب و با همکاری دکتر زهره احمدی از پژوهشگاه مواد و انرژی، مهندس زهرا حمیدزاده از دانشگاه تبریز، دکتر بهزاد نایبی از دانشگاه صنعتی امیرکبیر و مهندس محمد دشتی از دانشگاه صنعتی سهند فعالیت خود را در زمینه پژوهش و توسعه مواد و محصولات کامپوزیتی با بهره‌گیری از فناوری نانو از حدود یک‌سال پیش آغاز کرده است.
س.س۵۱/ل.م۵۴