به گزارش اداره کل روابط عمومی وزارت علوم به نقل از ایسنا، دکتر جعفر توفیقی وزیر سابق علوم در پنل «مدیریت سرمایه انسانی در دانشگاه‌ها» که امروز (دوشنبه) در دانشگاه صنعتی شریف برگزار شد، به اهمیت دانشگاه اجتماعی و جامعه محور اشاره کرد و گفت: جامعه‌محوری و مسئولیت اجتماعی باید در مراکز آموزش عالی به عنوان یک ضرورت مورد نیاز جامعه مدنظر قرار گیرد و این موضوع باید در آئین‌نامه ارتقای اعضای هیئت علمی گنجانده شده و اعضای هیئت علمی نیز توجه به مسائل اجتماعی را به عنوان هدف اصلی مورد توجه قرار دهند.
وی افزود: طبیعتاً اعضای هیئت علمی و دانشگاه‌ها هر اندازه ظرفیت جامعه‌محوری داشته باشند، بیشتر می‌توانند به آمال و اهدافی که ترسیم کرده‌اند، نزدیک شوند و در واقع این‌طور نیست که همه دانشگاه‌ها پژوهش‌محور باشند، بلکه ماموریت‌های دیگری نظیر مسئولیت اجتماعی نیز برای آنها ترسیم می‌شود و این موضوع باید در تمام برنامه‌های آموزش عالی مورد توجه قرار گیرد. لذا باید با بررسی نقاط ضعف دانشگاه‌ها آنها را در جهت ماموریت‌های مهم‌تری هدایت کنیم. اگرچه در برخی از دانشگاه‌های کشور جهت‌گیری‌های خوبی در عرصه آموزش عالی شروع شده است.
وزیر سابق علوم در پایان آئین‌نامه اعضای هیئت علمی را کلیدی‌ترین و موثرترین آئین‌نامه در جهت دستیابی به اهداف ترسیم‌شده در آموزش عالی و همچنین توسعه کشور دانست و اظهار داشت: خوشبختانه در حال حاضر آموزش عالی بعد از رشد پرشتاب و کمی که در دوره‌ای با آن مواجه بود، عبور کرده و ما به یک ثبات و عقلانیت در این عرصه می‌رسیم. امیدواریم سایر شاخصه‌ها و موضوعاتی نظیر آئین‌نامه ارتقای اعضای هیات علمی بتواند در حرکت به سمت عقلانیت بیشتر کمک کند.

ماموریت دانشگاه‌ها در حوزه آمایش عالی بر حسب توانمندی‌های ملی، بین‌المللی و استانی آنها تعریف شده است

در ادامه، دکتر حسینی رئیس مرکز جذب اعضای هیات علمی وزارت بهداشت به ضرورت و اهمیت بازنگری آئین‌نامه ارتقای اعضای هیئت علمی در دانشگاه‌ها اشاره کرد و گفت: آئین‌نامه ارتقای اعضای هیئت علمی بین دو وزارتخانه علوم و بهداشت محورها و چارچوب‌های مشترکی دارند که این آئین‌نامه اکنون به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسیده است اما نکاتی ویژه فعالیت اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های وزارت بهداشت در این آئین‌نامه گنجانده شده است که مخصوص دانشگاه‌های علوم پزشکی است.
وی افزود: دانشجو و استاد از ارکان مهم و تاثیرگذار رشد و توسعه فعالیت‌های علمی دانشگاه‌های کشور هستند، بنابراین هر آئین‌نامه‌ای که تدوین شود، روش و سیر حرکت این دو گروه را مشخص می‌کند، در واقع آئین‌نامه ارتقای اعضای هیئت علمی می‌تواند روش حرکت به سمت توسعه را تقویت کرده و تسهیل ببخشد.
رئیس مرکز جذب اعضای هیئت علمی وزارت بهداشت ادامه داد: در بازنگری آئین‌نامه ارتقای اعضای هیئت علمی سه روش معلم محور بودن، شاگردپرورکردن و توجه به آموزش به عنوان رسالت دانشگاه‌ها مورد توجه قرار گرفته است تا بتوانند در حوزه آموزشی فعالیت کنند، ضمن اینکه تعدادی هم اساس کارشان بر محور علم و فناوری تعریف شده و از طرف دیگر گروهی که در حوزه آموزش بالینی می‌توانند سرآمد باشند و خدمات نوین آموزشی خلق کنند را نیز مورد توجه قرار دادیم و توانستیم آئین‌نامه جدید ارتقا را بر پایه این موارد بازنگری کنیم.
دکتر حسینی به برنامه آمایش سرزمینی دانشگاه‌های علوم پزشکی اشاره کرد و اظهار داشت: از سال ۱۳۹۴ این برنامه که سال‌ها در وزارت بهداشت کارشناسی شده بود، به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید و در نهایت برای اجرا این مجوز را دریافت کردیم که ۱۰ منطقه آمایشی را ماموریت‌گرا کنیم، ضمن اینکه ۷۰ بسته و ماموریت مشخص به این مناطق تعریف شد و تقریباً هر منطقه آمایشی حدود ۶ یا هفت ماموریت مشخص را بر عهده گرفتند.
به گفته وی، ماموریت دانشگاه‌ها در حوزه آمایش عالی برحسب توانمندی‌های ملی بین‌المللی و استانی آنها تعریف شد و البته دانشگاه‌ها می‌توانند علاوه بر ماموریت‌های اصلی و مشخص در حوزه‌ها و ماموریت‌های دیگر فعالیت کنند.
رئیس مرکز جذب اعضای هیئت علمی وزارت بهداشت خاطر نشان کرد: عدالت آموزشی، سلامت جامعه، ماموریت‌مداری بین‌المللی کردن آموزش پزشکی، توجه به آموزش‌های مجازی، اخلاق حرفه‌ای، اجرای اعتبار بخشی موسسه‌ای و حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان از جمله محورها و شاخص‌هایی بود که در برنامه تحول آموزش پزشکی مورد توجه قرار دادیم.
دکتر حسینی تاکید کرد: تحصیلات تکمیلی در دانشگاه‌ها جایگاه بسیار مهمی دارد، اما باید نظارت‌ها و چارچوب‌هایی برای این نوع آموزش‌ها در نظر گرفته شود. به گونه‌ای که ما بر این اساس در آموزش پرستاری و معماری کشور آموزش‌های بی‌حساب و کتاب را متوقف کردیم و در نظر داریم خدمات آموزشی در کشور کیفیت بالایی داشته باشند. ضمن اینکه برنامه‌ای را طراحی کردیم که اگر اعضای هیات علمی وزارت بهداشت برجستگی‌های علمی و حرفه‌ای داشته باشند، بدون توجه به مقررات پژوهشی و مقاله‌ای در عرصه آموزش‌های بالینی نظری و آزمایشی نیز سرآمد باشند و فعالیت کنند.
ز.ح ۷۴/ل.م۵۴